Επιμέλεια-Γεώργιος Σανιδάς
SkiathosVoice.gr

Μετά τους πολέμους το Γυμνάσιο Σκιάθου στεγαζόταν στο σπίτι της Αγλαΐας Ραχιώτου που το δώρισε στο Δήμο, ο οποίος μετέπειτα το κατεδάφισε και ανήγειρε το κτίριο που σήμερα στεγάζεται η ΔΕΥΑΣ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 60, ο διορατικός και μακροβιότερος δήμαρχος της Σκιάθου (θήτευσε επί 24 χρόνια σ’ αυτή τη θέση ως Πρόεδρος τότε καθώς η Σκιάθος ήταν Κοινότητα), Ευθύμιος Γ Ευθυμιάδης, είδε ότι αυξάνεται ραγδαία ο αριθμός των μαθητών που ήθελαν να συνεχίσουν μετά το Δημοτικό, και προχώρησε στις ενέργειες για τη δημιουργία νέου κτιρίου.
Κατάλληλο γι’ αυτό το σκοπό ήταν το κοινοτικό οικόπεδο στο Καλό Πηγάδι που τα παιδιά το είχαν μετατρέψει σε γήπεδο ποδοσφαίρου, το γνωστό ως ‘’Αλώνια’’.
Χρήματα όμως δεν υπήρχαν στο ταμείο της Κοινότητας. Ο έμπειρος Πρόεδρος προσέφυγε στους ομογενείς Σκιαθίτες της Αμερικής και με τη βοήθεια του παπα- Αθανάσιου Ρίζου (του δωρητή του Πνευματικού Κέντρου Ενοριών Σκιάθου), συγκεντρώθηκε το ποσό των 60000 δραχμών για να ξεκινήσει το έργο.
Για τα οικοδομικά υλικά μερίμνησε ο Σκιαθίτης αντιστράτηγος Αθανάσιος Φροντιστής παίρνοντάς τα από τη Μ.Ο.Μ.Α.
Και πάλι όμως χρειάζονταν και η κυβέρνηση δεν έλεγε ν’ ανοίξει τον κρατικό κορβανά αφού οι ανάγκες της τότε Ελλάδας ήταν άπειρες.
Ο Πρόεδρος δεν το έβαλε κάτω και ΄σκούντηξε’’ τον Νομάρχη. Παρά του Νομάρχη ορίσθηκε Επιτροπή Εράνου και Πρόεδρος ανέλαβε ο Πρόεδρος της Κοινότητας Ευθυμιάδης και οι διαπρεπείς Σκιαθίτες: Eμμ. Κορωνιός, συνταξιούχος δάσκαλος, Αντώνης Δαμάσκος, συνταξιούχος πλοίαρχος, Νίκος Πρεβεζάνος ιατρός και Παναγιώτης Άννης, κοινοτικός Σύμβουλος κι ο μόνος εν ζωή σήμερα.
Έτσι, με μηχανικό τον Στ. Αλεξίου, έγινε το Γυμνάσιο της Σκιάθου που στην αρχή λειτούργησε για δυο χρόνια ως Γυμνασιακό Παράρτημα.
Έγινε δηλαδή με τις ενέργειες του Δημάρχου και τη συνδρομή των Σκιαθιτών εντός και εκτός Σκιάθου.
Ο Ευθυμιάδης έκανε τρεις φορές ‘άρχοντας του τόπου’’: α) 1934-1943 , χρόνια 9 β) 1947-1949 χρόνια 2 γ) 1951-1964 χρόνια 13. Ήτοι εν συνόλω 24 χρόνια.
Κατά τη θητεία του στήθηκε το δίκτυο ύδρευσης της πόλης, εξαγοράστηκε το σπίτι του Παπαδιαμάντη για να γίνει μουσείο στήθηκε η προτομή του Μωραϊτίδη στην παραλία κι άλλα πολλά…
πηγή: Eφημερίδα ”Ταχυδρόμος” 9/1/1962







