Ο Δημήτρης Φιλτζανίδης γεννήθηκε το 1949. Μεγάλωσε ανάμεσα σε θάλασσα και πεύκα, μαθαίνοντας να διαβάζει τον κόσμο μέσα από την ιστορία, τη φυσική ιστορία και τη γεωγραφία.
Το σχολείο τελείωσε νωρίς. Δούλεψε σε μηχανουργείο και στα δεκατρία του, με μια οικογένεια χωρίς πατέρα, μπήκε στα καΐκια για να βοηθήσει οικονομικά. Η ανάγκη έγινε ο δρόμος του.
Στον Πειραιά γνώρισε τη σκληράδα αλλά και την απερισκεψία. Έχασε τις πρώτες του οικονομίες σε γυναίκες, ποτά και λάθη. Στα δεκαέξι μπάρκαρε για πρώτη φορά και για τρία χρόνια γνώρισε τον κόσμο, ανακαλύπτοντας έναν εαυτό που δεν φοβόταν.
Ακολούθησαν τριάμισι χρόνια στρατού και έξι μήνες φυλακή εξαιτίας ενός έρωτα. Όταν επέστρεψε στη θάλασσα, η κλειστοφοβία δεν τον άφησε να συνεχίσει. Έτσι έφυγε ξανά, αυτή τη φορά για την Αμερική και το Κολοράντο.
Εκεί έζησε μια ζωή που έμοιαζε με ταινία: χρέη, στοιχήματα, ιταλικές μαφίες, γυναίκες που περνούσαν από τη ζωή του, ένα φέσι εκατό χιλιάδων δραχμών και μια γυναίκα που στάθηκε δίπλα του όταν όλα έδειχναν να καταρρέουν.
Έμπλεξε, αλλά δεν χάθηκε ποτέ. Προτίμησε πάντα την ελευθερία από την ασφάλεια και δεν άφησε κανέναν να ορίζει τη ζωή του.
Οι γυναίκες ήταν πολλές, όμως η καρδιά του έμεινε σε μία. Τη φρόντισε και τη στήριξε, ενώ κάπου μακριά υπήρχε και μια κόρη που σχεδόν δεν γνώρισε.
Σήμερα δεν ζητά να αλλάξει τίποτα. Νοσταλγεί τη ζωή του όπως ακριβώς ήταν, με τα λάθη, τις υπερβολές, τις φωτιές και τις σιωπές της. Αν ξεκινούσε ξανά, θα ακολουθούσε τον ίδιο δρόμο.
Γιατί τελικά δεν ήταν οι τόποι που τον έκαναν ελεύθερο. Ήταν ότι δεν άφησε ποτέ τίποτα να τον κρατήσει.
: Κωνσταντίνος Σοφικίτης
