Χρόνια αιτήματα, επανειλημμένες αιτήσεις, υποσχέσεις και, σύμφωνα με την καταγγελία κατοίκου, ακόμη και δύο ή τρεις ψηφοφορίες στο Δημοτικό Συμβούλιο για την αποκατάσταση ενός δρόμου.
Κι όμως, ο δρόμος παραμένει σε προβληματική κατάσταση, ενώ με κάθε έντονη βροχόπτωση οι ζημιές επανέρχονται.Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο ίδιος κάτοικος καταγγέλλει ότι απορρίμματα από τον ΧΥΤΑ παρασύρονται στο ρέμα και καταλήγουν στην ιδιοκτησία του.
Τελικά, πόσες φορές πρέπει να ψηφιστεί ένα έργο για να πάψει να υπάρχει μόνο στα πρακτικά;
Γιατί η διοίκηση ενός Δήμου δεν κρίνεται από το πόσες αποφάσεις λαμβάνει, πόσες υποσχέσεις μοιράζει ή πόσες φορές ανακοινώνει προθέσεις. Κρίνεται από το αν οι αποφάσεις γίνονται έργα και αν τα προβλήματα των πολιτών αντιμετωπίζονται στην πράξη.
Οι κάτοικοι δεν ζητούν χάρη. Ζητούν έναν δρόμο που να μη διαλύεται με την πρώτη δυνατή βροχή και την προστασία της περιουσίας τους από τα προβλήματα που καταγγέλλουν.
Αν οι αποφάσεις έχουν πράγματι ληφθεί, πού βρίσκεται το έργο;
Αν δεν μπορούν να υλοποιηθούν, ποιος και γιατί δεν εξηγεί στους κατοίκους το γιατί;Οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να συλλέγουν υποσχέσεις και να τις περιμένουν για χρόνια.
Ούτε οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου μπορεί να αντιμετωπίζονται σαν απλές καταγραφές σε χαρτί, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα και λογοδοσία.
Η δημοτική αρχή οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις: Τι έχει αποφασιστεί, τι έχει γίνει, τι εκκρεμεί και πότε προβλέπεται να δοθεί οριστική λύση;
Γιατί η υπομονή των κατοίκων δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο υποκατάστατο των δημοτικών έργων.
