Επιμέλεια-Πασχάλης Ι. Νικόλαος
SkiathosVoice.gr
Σαν σήμερα, στις 11 Ιανουαρίου 1910, γεννιέται στη μακρινή Μαντζουρία ένας από τους πιο ιδιαίτερους και αγαπημένους ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας: ο Νίκος Καββαδίας. Μια μορφή μυθιστορηματική όσο και το έργο του, ένας ποιητής που έζησε και έγραψε με τον ρυθμό της θάλασσας και τον παλμό των λιμανιών
Παιδικά χρόνια: Από τη Μαντζουρία στον Πειραιά
Γεννημένος στο Νικόλσκι-Ουσουρίσκι της Μαντζουρίας, ο Καββαδίας μετακομίζει με την οικογένειά του στην Ελλάδα σε μικρή ηλικία. Η εγκατάσταση στο Αργοστόλι και αργότερα στον Πειραιά θα διαμορφώσουν τον ψυχισμό του: ο κόσμος του λιμανιού, η αλμύρα, τα καράβια που μπαινόβγαιναν. Όλα είναι σπόροι που αργότερα θα φυτρώσουν στα ποιήματα και στις λέξεις του.
Η θάλασσα ως μοίρα
Ο Καββαδίας δεν διάλεξε απλώς το επάγγελμα του ναυτικού· το κουβαλούσε μέσα του.
Το 1929 μπαίνει στο εμπορικό ναυτικό και από εκείνη τη στιγμή η ζωή του μοιράζεται σε ταξίδια, λιμάνια, αγρύπνιες, καταιγίδες, αναμονές και μοναξιές.
Η θάλασσα δεν ήταν για αυτόν τοπίο. Ήταν ο μεγάλος συνομιλητής της ζωής του.
Η γραφή του: μια κιβωτός εμπειριών
Μέσα στο περιορισμένο αλλά διαχρονικά λαμπερό έργο του, βρίσκουμε:
Ποιήματα που στάζουν αλάτι και μελάνι
- Ήρωες από τα κατάστρωμα, από ξένα καφέ και πορτοκαλί λιμάνια
- Τη μοναξιά του ναυτικού που ποτέ δεν ανήκει σε έναν τόπο
- Τον έρωτα που περνά σαν φευγάτη φωτιά
- Γλώσσα απλή, σκληρή, αληθινή, γεμάτη εικόνες και τολμηρές μεταφορές
Τα έργα του Μαραμπού, Πούσι και Τραβέρσο αποτελούν μικρούς χάρτες του κόσμου όπως τον βίωσε ο ίδιος.
Ο άνθρωπος πίσω από τον μύθο
Παρά τη θρυλική εικόνα του, ο Καββαδίας ήταν σεμνός, σχεδόν αμήχανος μπροστά στη φήμη.
Προτιμούσε να μιλά για τους άλλους, να αφηγείται ιστορίες του βυθού και του ταξιδιού.
Στη στεριά ένιωθε ξένος· στη θάλασσα ζωντανός.
Αγαπούσε τη μουσική, τα βιβλία, τις ανθρώπινες μικρότητες και τις αλήθειες που γεννιούνται από δύσκολες ζωές.
Ο θάνατος και η αθανασία
Ο Καββαδίας έφυγε από τη ζωή το 1975, λίγες ώρες μετά την κυκλοφορία του Τραβέρσο.
Ήταν σαν να ολοκλήρωσε τον τελευταίο του πλου.
Σήμερα, σχεδόν μισό αιώνα μετά, συνεχίζει να συγκινεί τους νέους, τους ρομαντικούς, τους οδοιπόρους και όλους όσοι βλέπουν στη ζωή μια ανοιχτή θάλασσα.
Σαν σήμερα, θυμόμαστε…
Θυμόμαστε έναν ποιητή που:
- Δεν φοβήθηκε τη μοναξιά
- Δεν χάιδεψε τον λόγο
- Δεν έγραψε για να αρέσει, αλλά επειδή δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς
- Τίμησε τη γυναίκα, τη ζωή στο περιθώριο και τον άνθρωπο που ψάχνει πάντα αλλού
Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε για να ταξιδεύει — κι αυτό κάνει ακόμα, μέσα από τα ποιήματά του.
