Επιμέλεια-Πασχάλης Ι. Νικόλαος
SkiathosVoice.gr
Η Alyssa Carson δεν είναι απλώς μια ακόμη φοιτήτρια φυσικών επιστημών που ονειρεύεται το διάστημα. Ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία ανθρώπων που δεν βλέπουν την εξερεύνηση του Διαστήματος ως φαντασία ή καριέρα, αλλά ως αποστολή ζωής.
Από παιδί, αντί για καλοκαιρινές διακοπές, διάλεγε space camps. Αντί για παιχνίδια, μελετούσε πλανήτες και διαστημόπλοια. Η πορεία της δεν είχε το στοιχείο της έμπνευσης της στιγμής· ήταν μια μακροχρόνια, πειθαρχημένη προετοιμασία. Εκπαίδευση, προσομοιώσεις, φυσιολογία πτήσεων, ακραία περιβάλλοντα, αντοχή σώματος και μυαλού — κάθε βήμα σχεδιασμένο με στόχο έναν μακρινό προορισμό: τον Άρη.
Στην PoSSUM Space Academy και σε προγράμματα που συνδέονται με υποψήφιους αστροναύτες διεθνών οργανισμών, έμαθε να λειτουργεί όπως οι επαγγελματίες του διαστήματος. Όχι απλώς να «αντέχει», αλλά να αποδίδει σε συνθήκες πίεσης, απομόνωσης και κινδύνου. Γιατί οι αποστολές μεγάλης διάρκειας δεν δοκιμάζουν μόνο το σώμα — δοκιμάζουν τον άνθρωπο ολόκληρο.
Ο Άρης δεν είναι ταξίδι αναψυχής
Ένα μεγάλο κομμάτι της δημόσιας συζήτησης γύρω από την Carson αφορά ένα δύσκολο, σχεδόν φιλοσοφικό ερώτημα:
Κι αν το ταξίδι δεν έχει επιστροφή;
Οι πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη ενδέχεται να μην είναι τόσο «ασφαλείς» όσο έχουμε συνηθίσει να φανταζόμαστε. Η επιστροφή μπορεί να είναι τεχνικά ή οικονομικά αβέβαιη. Παρ’ όλα αυτά, η ίδια έχει δηλώσει ανοιχτά πως θα αποδεχόταν ακόμη και το ενδεχόμενο μιας παρατεταμένης — ή μονόδρομης — αποστολής, αν αυτό βοηθούσε την ανθρωπότητα να κάνει το επόμενο βήμα.
Και κάπου εκεί η ιστορία της ξεπερνά το προσωπικό.
Δεν πρόκειται για ρίσκο από παρόρμηση.
Πρόκειται για συνειδητή επιλογή.
Πέρα από το πρόσωπο, μια ολόκληρη γενιά
Η Carson συμβολίζει κάτι μεγαλύτερο από μια μελλοντική αστροναύτη. Εκφράζει μια νέα γενιά που μεγάλωσε με τον Άρη ως ρεαλιστικό στόχο και όχι ως επιστημονική φαντασία. Μια γενιά που επενδύει στην επιστήμη, στην τεχνολογία και στην ψυχική ανθεκτικότητα, αποδεχόμενη ότι η πρόοδος δεν έρχεται χωρίς κόστος.
Σε έναν κόσμο που συχνά αναζητά την ασφάλεια και τη βεβαιότητα, εκείνη επιλέγει το άγνωστο.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο «αστροναυτικό» χαρακτηριστικό απ’ όλα.
Τελικά…
Η ιστορία της δεν αφορά μόνο το αν θα πατήσει κάποτε στον Άρη.
Αφορά το τι σημαίνει να αφιερώνεις τη ζωή σου σε έναν στόχο που μπορεί να μη σου επιστρέψει ποτέ τίποτα προσωπικά — αλλά να δώσει τα πάντα στην ανθρωπότητα.
Ίσως οι πρώτοι άνθρωποι που θα φύγουν τόσο μακριά να μην είναι απλώς εξερευνητές.
Ίσως να είναι οι πιο αποφασισμένοι ονειροπόλοι που γνώρισε ποτέ η Γη.
