Σαν σήμερα, αρχή του έαρος στα 1851, άνθισε το πνεύμα εν μέσω ερειπίων…
Μεγάλη μέρα για τη Σκιάθο η σημερινή, μεγάλη για την Ελλάδα, για τα γράμματα, για την ανθρωπιά που πλέον σπανίζει…
Ας τη μνημονεύουμε πάντα ως μέρα αγάπης, ταπείνωσης και περισυλλογής…
Ας μνημονεύουμε συνεχώς τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη
Να το απέριττο χρονικό:
Πού;
Εν Σκιάθω…πίσω απ’ το σπίτι που γνωρίζουμε ως μουσείο και πατρικό του…
Πότε;
Στις 4 Μαρτίου του 1851, στο ξεκίνημα του έαρος…
Ήταν Κυριακή Β’ Νηστειών και εορτή Γρηγορίου του Παλαμά- εκείνου που μυήθηκε στην άσκηση της νοεράς προσευχής (ή «προσευχή της καρδιάς»), τη βάση της ησυχαστικής μεθόδου.
Ώρα;
Καθ’ ην ψάλλονται εις την εκκλησίαν τα τριαδικά…
Όπερ σημαίνει;
Ακολουθία προτασσομένη της όλης ακολουθίας εν εκάστη Κυριακή…
Δηλαδή;
Ήτο η ώρα μετά του μεσονυκτίου…,
Αυτά τα ολίγα για τη γέννησή του πληροφορεί εκ Σκιάθου με επιστολή του ο π. Γιώργης Ρήγας, λίγο μετά την κοίμηση του μεγάλου συντοπίτη του στις 3 Γενάρη του 1911…
