Ένα σπάνιο τηλεοπτικό ντοκουμέντο από τη Σκιάθο έρχεται ξανά στο φως μέσα από την ιστορική εκπομπή της ΕΡΤ «Μουσικό Οδοιπορικό» με τη Δόμνα Σαμίου σε αφιέρωμα που πραγματοποιήθηκε στο νησί μας το 1976 και προβλήθηκε το 1977.
Στο απόσπασμα παρουσιάζεται το αντιφωνικό ψαράδικο τραγούδι «Γιω Μαργιώ», με καταγωγή από τον Τσεσμέ της Μικράς Ασίας — ένα τραγούδι που πέρασε από γενιά σε γενιά και ρίζωσε στις ψαράδικες κοινότητες του Αιγαίου.
Το τραγούδι ερμηνεύει ο Παράσχος Μανίκας, πλαισιωμένος από ψαράδες της Σκιάθου, οι οποίοι συμμετέχουν αυθόρμητα και βιωματικά, αποτυπώνοντας τον αυθεντικό χαρακτήρα της θαλασσινής ζωής και της συλλογικής εργασίας στα καΐκια.
Τα γυρίσματα έγιναν στη Σκιάθο και καταγράφουν στιγμές από την καθημερινότητα των ψαράδων, με στίχους που μιλούν για τα δίχτυα, το γιαλό, το καΐκι, το ψωμί και τον μόχθο — μια ζωντανή μαρτυρία της λαϊκής μας παράδοσης.
Το «Γιω Μαργιώ» δεν είναι απλώς ένα τραγούδι..είναι κομμάτι της πολιτιστικής μνήμης του τόπου, ένα μουσικό αποτύπωμα της ζωής στη θάλασσα και της προσφυγικής κληρονομιάς που έφτασε μέχρι τη Σκιάθο και έγινε μέρος της ταυτότητάς της.
Ένα συγκινητικό αφιέρωμα που μας θυμίζει πόσο βαθιά δεμένη είναι η ιστορία του νησιού με τη μουσική, τη θάλασσα και τους ανθρώπους της.
Eεε γιώ-γιώ, γιώ Mαργιώ ε γιώ-γιώ, γιώ Mαργιώ ε γιώ-γιώ-γιώ, γιώ Mαργιώ κι όποιος δε λέει, γιώ Mαργιώ θα σας το πω, γιώ Mαργιώ.
Kαλάδες άγιος ο Θεός, ντόνα και ξαναντόνα κι ο Nικολής μας φώναζε, ένα σκοινί ακόμα. H μάτσα πάει στο γιαλό και ποιος θα μας καλάρει κι ο Nικολής μας φώναζε, να βγούμ’ από τ’ αμπάρι.
Ως κι ο καραβοκύρης μας κι αυτός κακό μας θέλει θέλει πρωί, θέλει βραδί, θέλει και μεσημέρι θέλει και τα μεσάνυχτα, θέλει και χαρομέρι.
H ψαροπούλα μας έρχεται και φέρνει τα καρβέλια αν είν’ ζεστά και μαλακά θα μπήξουμε τα γέλια. Bρε έχω μούτσοι δεν οφελούνε, βρε μόνο τα ψωμιά χαλούνε βρε έχω χανατζή καμπούρη και πλωριό με δίχως μούρη.
