Του Γιώργου Σανιδά
Η Σκιάθος με μόνιμο πληθυσμό περίπου 6000 κατοίκους, διαθέτει μόνο έναν οργανωμένο οικισμό, ενώ η Σαντορίνη με πληθυσμό 15000 κατοίκους, διαθέτει 17 οικισμούς με τον μεγαλύτερο, το Εμπορειό, να μην φτάνει τους 4000. Η Μύκονος με 11000 κατοίκους, διαθέτει μόλις δύο κι εκεί στον έναν διαμένουν σταθερά 8000 άνθρωποι.
Και στα τρία νησιά, με βάση τα όσα γνωρίζουμε από αναλυτές και στατιστικά, ανά κάτοικο αντιστοιχούν περί της πέντε ενοικιαζόμενες κλίνες, αφού στη Σκιάθο το σύνολό τους δεν ξεπερνά τις 30000, στη Σαντορίνη τις 80000 και στη Μύκονο τις 50000.
Για τη Σκιάθο ειδικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΞΕΕ, έχουν καταγραφεί 8156 κλίνες σε 112 ξενοδοχειακές μονάδες, 9500 σε μικρά καταλύματα και 4500 σε βραχυχρόνιας μίσθωσης, ήτοι 22156 κλίνες και με τις ‘’αχαρτογράφητες’’ υποθέτω πως δεν ξεπερνούν σήμερα τις 30000.
Αυτός όμως και μόνο ο αριθμός (5), σύμφωνα με όλα τα μοντέλα τουριστικής ανάλυσης, δείχνει πως υπάρχει έντονος κορεσμός που αυξάνεται με τα χρόνια και πως τα τρία νησιά έχουν ξεπεράσει εδώ και καιρό τη φέρουσα ικανότητά τους.
Θα συμφωνήσω πως δεν έχει γίνει πραγματική καταγραφή όλων των κλινών, τουλάχιστον στη Σκιάθο και, όπως προείπα, τα επίσημα στατιστικά δείχνουν μικρότερο αριθμό από τις 30000 κλίνες.
Ας πάμε λοιπόν από άλλο δρόμο να δούμε το σημείο στο οποίο έχει φτάσει η ανάπτυξή της σε σχέση με τα άλλα δύο νησιά.
Η Σκιάθος έχει έκταση 50 τ.χλμ., ενώ η Μύκονος 86 και η Σαντορίνη 79. Η Σκιάθος όμως παρουσιάζει μια μεγάλη διαφορά σε σχέση με τα άλλα δύο υπερ-προβεβλημένα νησιά. Είναι καταπράσινη! Αυτό είναι κυρίως το συγκριτικό της πλεονέκτημα. Τα 30 τ.χλμ της έχουν σωστά χαρακτηρισθεί ως αισθητικά δάση και άρα αποκλείονται απ’ την όποια τουριστική αξιοποίηση. Απομένουν λοιπόν μόλις 20 τ. χλμ για να ‘’παίξουν μπάλα’’ οι ανά την υφήλιο υποψήφιοι επενδυτές των γηπέδων. Γι’ αυτό στους 35000 ανθρώπους στη φουλ σεζόν, αν είναι τελικά τόσοι οι κάτοικοι μαζί με τους επισκέπτες, αντιστοιχούν μόλις 571,43 τμ/ανά κάτοικο, ενώ στη Μύκονο 1075 τμ και στη Σαντορίνη 760 τμ.
Η Σκιάθος πιέζεται, ασφαλώς και λόγω της χρόνιας έλλειψης υποδομών. Το ξέρουμε οι κάτοικοι και το βλέπουν και όλοι όσοι έρχονται στο κατακαλόκαιρο. Ιδιαίτερα η μονόπολη του νησιού και η νότια ακτογραμμή της που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος της αμείωτης και άναρχης ανάπτυξης, υποφέρουν από πολλά, γιατί πρώτα χτίζεται μια περιοχή και μετά σκεφτόμαστε τις υποδομές της. Το ασφαλτοστρωμένο οδικό δίκτυο στο νησί φτάνει τα 18 χλμ, ενώ της Μυκόνου τα 60 και της Σαντορίνης τα 70 χλμ. Πόσα οικήματα ακόμα μπορούν να χωρέσουν κατά μήκος αυτού του οδικού άξονα; Και πόσα μεταφορικά μέσα;
Προς άλλη κατεύθυνση λοιπόν πρέπει να ψάξουμε ευκαιρίες ανάπτυξης, πχ στην αύξηση του χρόνου πληρότητας των κλινών, κοινώς στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και όχι στην επιπλέον επιβάρυνση του νησιού με νέα μεγάλα τουριστικά καταλύματα. Ας ψάξουμε τελικά γιατί τα έσοδα της Σκιάθου δεν ανέρχονται καν στο ¼ του καθενός από τα δύο πιο φημισμένα νησιά της Ελλάδας, ενώ θα έπρεπε με βάση τις κλίνες της να είναι σχεδόν στα μισά. Κανείς φυσικά δεν θέλει να γίνει η δασοσκεπής Σκιάθος κακέκτυπο των φαλακρών μεν μα άρτια κτισμένων Κυκλάδων.
Αυτή είναι η δική μου πάγια γνώμη που έχει διαμορφωθεί μέσα από μελέτη ετών…Αύριο θα αναφερθώ στη γνώμη επιφανών συμπολιτών μας επί του θέματος 40 χρόνια πριν…
