Του Αποστόλη Πασχάλη
Το Νόμιμο , είναι και Ρεαλιστικό ;
Συχνά ακούμε: «Αυτό είναι παράνομο».
Πως γίνεται το παράνομο νόμιμο ; Αρκεί μια πλειοψηφία 151 βουλευτών στη Βουλή των Ελλήνων ψηφίζοντας την αλλαγή νόμου.
Το πραγματικό ερώτημα είναι, το νόμιμο λειτουργεί πάντα; Είναι πρακτικά ωφέλιμο ;
Σκεφτείτε τα ελληνικά νησιά που δουλεύουν 5–6 μήνες τον χρόνο και συναγωνίζονται διεθνείς προορισμούς:
• Τραπεζοκαθίσματα χωρίς στέγαστρα πώς λειτουργούν σε βροχή ή αέρα;
• Κλειστά μαγαζιά τις Κυριακές (για να δοθούν τα ρεπό), τι τρώει ο επισκέπτης αν κλείσουν όλοι τις Κυριακές;
• Ένα μικρό εστιατόριο με έναν σεφ — πώς θα βρει δεύτερο μόνο για τις Κυριακές;
• Καντίνες και υπαίθριες δραστηριότητες στις παραλίες: χωρίς τουαλέτα, πού θα εξυπηρετηθούν όσοι αγοράζουν τρόφιμα; Αν αναπτύξουν μια τουαλέτα, αυτόματα γίνεται παράνομη δραστηριότητα, με πρόστιμο.
Οι Τουρίστες θέλουν θάλασσα, γραφικότητα, καλοκαίρι, να φάνε δίπλα στο κύμα, όχι σε μαγαζιά τσιμεντωμένα μακριά από τη θάλασσα.
Η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας:
• Τα ηχεία πρέπει να μένουν μόνο στους εσωτερικούς χώρους ;
• Υπάρχουν σημεία χωρίς όχληση, ηχοπαγίδες και σύγχρονες τεχνολογίες, ώστε οι υπαίθριοι χώροι να έχουν μουσική χωρίς ηχορύπανση.
Πως η Ελλάδα θα ανταγωνιστεί μοντέρνους διεθνείς προορισμούς, αν δεν προσφέρει υπηρεσίες κυριολεκτικά πάνω στη θάλασσα, και όχι να στηρίζεται σε παλιούς, απαρχαιωμένους νόμους και γραφειοκρατία που την κρατάνε πίσω εδώ και 200 χρόνια.
Αντισταθμιστικά Οφέλη:
Σε μικρά νησιά και περιοχές, η εντοπιότητα και τα αντισταθμιστικά οφέλη είναι κρίσιμα. Χωρίς αυτά, οι κάτοικοι δεν μπορούν να ζήσουν 12 μήνες το χρόνο αντιμετωπίζοντας : υψηλά καύσιμα, κόστος μεταφορικών, κόστος στέγασης, έλλειψη υπηρεσιών Υγείας και Παιδείας, περιορισμένα ακτοπλοϊκά δρομολόγια που όλα δυσκολεύουν τη ζωή.
Χωρικός Σχεδιασμός:
Το κράτος θα πρέπει να υποχρεώνει τους δήμους που θέλουν να χαρακτηριστούν τουριστικοί, να χαρακτηρίζουν υποχρεωτικά ζώνες:
• Ζώνη διασκέδασης
• Ζώνη ανάπτυξης τουριστικών καταλυμάτων
• Βιομηχανική ζώνη
• Εμπορική ζώνη
…και ούτω καθεξής, ώστε η ανάπτυξη να είναι σχεδιασμένη, οργανωμένη και βιώσιμη, χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον.
Αν οι νόμοι δεν προσαρμόζονται:
• οι επιχειρήσεις θα κλείσουν
• οι νέοι θα φύγουν
• η επαρχία θα αδειάσει
• το δημογραφικό πρόβλημα θα μεγαλώσει
* Ο τουρισμός θα ανήκει σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες.
Συμπέρασμα:
Το νόμιμο πρέπει να είναι ρεαλιστικό και λειτουργικό.
Νόμοι και χωρικός σχεδιασμός που διαφοροποιούνται στην τουριστική και νησιωτική Ελλάδα, δίνουν ισορροπία στην αξιοκρατία, την ανάπτυξη τουρισμού και την άνθιση της επαρχίας.
