Του Γιώργου Σανιδά
Το 1877 η Θεσσαλία βρίσκεται ακόμα υπό την Οθωμανική κατοχή.
Στο Πήλιο, ο οπλαρχηγός Γεώργιος Μπασδέκης συγκροτεί σώμα 500 ανδρών , τη ‘’Φάλαγγα του ιερού αγώνα’’ με έδρα την Πορταριά. Ανάμεσα στα παλικάρια του Μπασδέκη εντάσσονται και 17 Σκιάθιοι αγωνιστές.και ένας Σκοπελίτης.
Στη θάλασσα μεταξύ Σκιάθου και Πηλίου περιπολούν τουρκικά θωρηκτά, όπως και στον Παγασητικό με στόχο να κόψουν τις γραμμές ανεφοδιασμού από την ελεύθερη Ελλάδα εμποδίζοντας τα ελληνικά καΐκια να αποβιβάσουν όπλα, πυρομαχικά και εθελοντές για τη «Φάλαγγα του Ιερού Αγώνα». Ταυτόχρονα βομβαρδίζουν παραθαλάσσιους οικισμούς ή θέσεις όπου υπήρχε υποψία ότι κρύβονταν επαναστάτες, τρομοκρατώντας τους αμάχους.
Tότε συνέβη κι ένα ευτράπελο γεγονός που αναφέρεται στο φύλλο 108, της 19-1-1878 στην εφημερίδα ‘’Εύβοια’’.:
‘’Εκ Σκιάθου. Το Τουρκικό θωρηκτόν μας φυλάττει ακόμη. Λέγουσι δε, ότι η πληθύς των κοσσύφων, ήτις έπεσεν εις την νήσον μας, οφείλεται εις τον κρότον των κανονίων του και των τουρκικών όπλων Μαρτίνη. Και διά τούτο αναχώρησαν εκ Θεσσαλίας ζητούντα ήσυχον διαμονήν ενταύθα. Αλλά μήπως ησύχασαν και εδώ; Εύρον τον μπελά τους χωρίς να εμποδισθώσι οι Σκιάθιοι εκ της νηστείας…”’
Συνέχεια τώρα στα πιο σοβαρά…
Τον Ιανουάριο του 1878, ο Γεώργιος Μπασδέκης πεθαίνει, λίγο πριν το επίσημο ξέσπασμα των εχθροπραξιών.
Στις αρχές Φεβρουαρίου, του 1878 η εξέγερση γενικεύεται στο Πήλιο. Στις 6 Φεβρουαρίου σημειώνεται η πρώτη μεγάλη σύγκρουση. Η Μαργαρίτα Μπασδέκη γράφει ιστορία οδηγώντας σώμα 70 γυναικών και 300 ανδρών εναντίον των δυνάμεων του Αβδούλ Πασά.
Οι Οθωμανοί αποδεσμεύουν στρατό από το ρωσοτουρκικό πόλεμο, καθώς έληξε τότε, και στέλνουν 10.000 τακτικούς στρατιώτες στο Πήλιο. Είναι εξοπλισμένοι με τα υπερσύγχρονα, αμερικανικής κατασκευής, ταχυβόλα όπλα Μαρτίνι που αναφέρονται στο δημοσίευμα παραπάνω….
Στις 17 Μαρτίου οι Τούρκοι σπάνε τα ταμπούρια των επαναστατών κι ακολουθούν άγριες σφαγές αμάχων (στα Κανάλια και τη Μακρινίτσα) και η διεθνώς διαβόητη δολοφονία του Άγγλου δημοσιογράφου Κάρολου Όγκλ.
Η επανάσταση στο Πήλιο πνίγηκε στο αίμα, η θυσία όμως των αγωνιστών και η διεθνής κατακραυγή για τις τουρκικές βιαιότητες πίεσαν διπλωματικά την Υψηλή Πύλη. Στο Συνέδριο του Βερολίνου που ακολούθησε, η αντίσταση αυτή εξαργυρώθηκε πολιτικά, οδηγώντας τελικά στην επίσημη απελευθέρωση και προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881.
φωτοραφία της Βαλασία Αντωνίτσα
