Της Κωνσταντίνας Αντωνίτσα
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ένας από τους πιο αγαπητούς Αγίους της Ορθοδοξίας και τιμάται ιδιαίτερα σε όλη την Ελλάδα. Γνωστός ως Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος, ο Άγιος Γεώργιος έζησε στα χρόνια των διωγμών των χριστιανών και ξεχώρισε για το θάρρος, την πίστη και την αφοσίωσή του. Η μορφή του, καβαλάρης πάνω στο άλογο να νικά τον δράκο, αποτελεί σύμβολο δύναμης, ελπίδας και προστασίας.
Στη Σκιάθο, το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, χτισμένο σε όμορφο σημείο του νησιού,ενδιάμεσα από τη Λίμνη και τη θάλασσα αποτελεί τόπο προσευχής αλλά και συνάντησης της τοπικής κοινωνίας. Κάθε χρόνο, την ημέρα της γιορτής του, πλήθος πιστών συγκεντρώνεται για να τιμήσει τη μνήμη του Αγίου, να ανάψει ένα κερί να χορέψει τη καμάρα με τον Παπά Γιώργη μας και να κρατήσει ζωντανή μια παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά.
Ιδιαίτερη θέση στις μνήμες των παλαιότερων αλλά και των νεότερων κατοίκων κατέχουν οι παραδοσιακοί ιππικοί αγώνες που συνδέονται με τον εορτασμό του Αγίου Γεωργίου. Πρόκειται για ένα έθιμο που για πολλά χρόνια αποτελούσε σημαντικό γεγονός για τη Σκιάθο και συγκέντρωνε κόσμο από κάθε γωνιά του νησιού. Οι αναβάτες, με τα περήφανα άλογά τους, έπαιρναν μέρος στους αγώνες, προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα γεμάτο ένταση, χαρά και περηφάνια.
Πολλοί από εμάς θυμόμαστε από μικρά παιδιά να πηγαίνουμε με τις οικογένειές μας για να παρακολουθήσουμε τους αγώνες. Θυμόμαστε τα ξαδέρφια, τους φίλους και τους γνωστούς που έτρεχαν με τα άλογα, το χειροκρότημα του κόσμου, τη σκόνη που σηκωνόταν από το έδαφος και τον ενθουσιασμό που γέμιζε την ατμόσφαιρα. Ήταν στιγμές που συνεχίζουν να μένουν ζωντανές ακόμη και σήμερα !
Οι ιππικοί αγώνες του Αγίου Γεωργίου δεν είναι απλώς ένα θέαμα , είναι μέρος της ταυτότητας του τόπου, μια ζωντανή απόδειξη της σχέσης των ανθρώπων με την παράδοση, τα ζώα και τη γη τους. Η παράδοση του Αγίου Γεωργίου στη Σκιάθο αποτελεί πολύτιμο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού. Το εκκλησάκι, οι εορτασμοί και οι ιππικοί αγώνες συνεχίζουν να υπενθυμίζουν τη σημασία της συλλογικής μνήμης και της διατήρησης των εθίμων που κάνουν κάθε τόπο μοναδικό !
Χρόνια Πολλά Γεώργιε – Γεωργία !
