Της Κωνσταντίνας Αντωνίτσα
Οι παιδικές χαρές δεν είναι διακοσμητικά έργα. Είναι χώροι καθημερινής ζωής, ασφάλειας και ανάπτυξης των παιδιών μας. Είναι το σημείο όπου οι οικογένειες συναντιούνται, όπου τα παιδιά κοινωνικοποιούνται και παίζουν ξέγνοιαστα.
Στη Σκιάθος, όμως, οι «καινούριες» παιδικές χαρές απέχουν πολύ από αυτό που θα έπρεπε να είναι.
Παρότι παρουσιάστηκαν ως σύγχρονες και αναβαθμισμένες, η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι γονείς είναι διαφορετική. Φθορές που εμφανίστηκαν σε μικρό χρονικό διάστημα, κατασκευαστικά λάθη, ελλιπής συντήρηση και απουσία ουσιαστικού ελέγχου δημιουργούν ένα περιβάλλον που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο τα προβλήματα που υπάρχουν, αλλά το ότι δεν φαίνεται να υπάρχει συστηματικό ενδιαφέρον από τον Δήμο για την καταγραφή και αποκατάστασή τους. Δεν αρκεί ένα έργο να εγκαινιαστεί ,πρέπει και να συντηρείται.
Και εδώ γεννιέται το εξής ερώτημα:
Πώς γίνεται σε μεγαλύτερες πόλεις, με πολλαπλάσιο πληθυσμό και αυξημένες ανάγκες, οι παιδικές χαρές να διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση, με τακτικούς ελέγχους και εμφανή φροντίδα;
Πώς γίνεται σε γειτονικά νησιά, όπως η Σκόπελος, με λιγότερους μόνιμους κατοίκους και μικρότερο προϋπολογισμό, να υπάρχει παιδική χαρά πραγματικό υπόδειγμα καθαρή, ασφαλής και λειτουργική;
Η σύγκριση δεν γίνεται για να μειώσει τη Σκιάθο. Γίνεται γιατί αξίζουμε το ίδιο αν όχι καλύτερο επίπεδο ποιότητας ζωής. Ένα νησί που αποτελεί διεθνή τουριστικό προορισμό δεν μπορεί να υστερεί σε βασικές υποδομές που αφορούν τα ίδια του τα παιδιά.
Οι παιδικές χαρές δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση.
Και η ασφάλεια δεν είναι θέμα επιλογής.
Η τοπική αυτοδιοίκηση κρίνεται στις λεπτομέρειες της καθημερινότητας. Και η καθημερινότητα των παιδιών μας αξίζει περισσότερη προσοχή.
Παρακάτω θα δείτε φωτογραφίες από παιδική χαρά στην Αθήνα (Ίλιον) που επισκέφτηκε πρόσφατα αναγνώστης μας !
