Δεν χρειάζεται καταιγίδα, ούτε ακραία καιρικά φαινόμενα. Αρκεί μια «ψιχάλα». Στο σημείο αυτό ψηλά στην οδό Παπαδιαμάντη, η βροχή –όση κι αν είναι– μετατρέπει τον δρόμο σε αυτοσχέδιο χείμαρρο, με τα νερά να λιμνάζουν επικίνδυνα και να εισβάλλουν στις παρακείμενες επιχειρήσεις, προκαλώντας ζημιές και αγανάκτηση.
Η εικόνα είναι γνωστή. Τόσο γνωστή, που θα μπορούσε να θεωρηθεί… μόνιμο χαρακτηριστικό της περιοχής. Αυτοκίνητα περνούν μέσα από νερά, πεζοδρόμια εξαφανίζονται, καταστήματα απειλούνται και οι επαγγελματίες παρακολουθούν για ακόμη μία φορά το ίδιο έργο, χωρίς αλλαγή στο σενάριο.
Κι όμως, το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Οι οχλήσεις προς τη Δημοτική Αρχή είναι επαναλαμβανόμενες, εδώ και χρόνια. Αιτήματα για στοιχειώδη αντιπλημμυρικά έργα, για σωστή απορροή των ομβρίων, για μια παρέμβαση που να θυμίζει ότι υπάρχει δήμος. Το αποτέλεσμα; Απόλυτη στασιμότητα. Όχι μόνο των νερών, αλλά και των αποφάσεων.
Η Παπαδιαμάντη πλημμυρίζει συστηματικά, αλλά φαίνεται πως δεν πλημμυρίζει ποτέ το ενδιαφέρον των αρμοδίων. Οι επιχειρηματίες μετρούν ζημιές, οι κάτοικοι αγανακτούν και η Δημοτική Αρχή συνεχίζει απτόητη να… σηκώνει ομπρέλα.
Ίσως τελικά το πρόβλημα να μην είναι τα νερά. Ίσως να είναι η χρόνια απουσία βούλησης. Μέχρι τότε, οι κάτοικοι της περιοχής θα γνωρίζουν πως, στην Παπαδιαμάντη, δεν χρειάζεται δελτίο καιρού: με την πρώτη βροχή, η πλημμύρα είναι δεδομένη.
