Του Γιώργου Σανιδά
Για την επιβλητική μα ανιστόρητη γέφυρα που έγινε από το Υπουργείο Πολιτισμού στο Κάστρο και το λευκό σαν περιστερώνας Τζαμί, έχω εκφράσει ήδη την άποψή μου.
Για το Τζαμί διαπίστωσα πρόσφατα σε συζήτηση στο νησί, πως συμπίπτει και με την άποψη επιστημόνων που εργάστηκαν εκεί.
Έμαθα πως βάφτηκε άσπρο όχι επειδή ‘’άσπρα είναι τα τζαμιά’’, όπως λένε επίσημα χείλη εδώ, αλλά για λόγους ανθεκτικότητας του μνημείου, παρότι υπήρχε τρόπος να εξασφαλισθεί η ανθεκτικότητα, χρησιμοποιώντας ταιριαστά με το περιβάλλον γήινα χρώματα.
Θα αναρωτηθεί λοιπόν εύλογα κανείς, γιατί τότε βάφτηκε άσπρο; Προσωπικά, άλλη εξήγηση απ’ το να ξεχωρίζει (;;;), δεν βρίσκω…
Πάνω στο βράχο όμως, απ’ τα λίγα που γνωρίζω, τελειώνουν οι αρχαιολογικές εργασίες τον Ιούνιο και το μεγάλο όνειρο των Σκιαθιτών ν’ αναδειχθεί το ανάγλυφο όλης της πέτρινης καστροπολιτείας που θα μοιάζει σαν να πετά πάνω απ’ τη θάλασσα, δεν φαίνεται να πραγματοποιείται προς το παρόν καθώς το πρόγραμμα τέλειωσε…
Έξω απ’ το Κάστρο επίσης, λίγα μέτρα ψηλότερα από την ακτή, υπάρχει το πανέμορφο χάλασμα απ’ το μοναστηράκι του Ευαγγελισμού για το οποίο η Σκιαθίτισσα αρχαιολόγος- ιστορικός Συραινώ Κορωνιού δημοσίευσε εμπεριστατωμένη ανακοίνωση όπου σημειώνει: ‘’Τόπος παρατημένος στη μοίρα του. Η ερημιά και η απουσία ανθρώπινης φροντίδας το κάνουν να φαντάζει έρημο, ξεχασμένο, με τα κτίρια να ρημάζουν από τον χρόνο…’’
Παρατημένο λοιπόν στο έλεος των ανέμων κι ας έχει κηρυχθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο της Σκιάθου με το ΦΕΚ 644/2-10-1965/Β. .
Το Υπουργείο που το ανακήρυξε τότε, μάλλον το ξέχασε..
