Του Γιώργου Σανιδά
Στη Σκιάθο, ψηλά στο βουνό, λίγο πιο κάτω απ’ την κορυφή της Καραφλητζανάκας, υπάρχει ακόμα το Κρύο Πηγάδι.
Ονομάζεται ‘κρύο’, όχι μόνο γιατί το νερό του είναι παγωμένο, μα κι επειδή η περιοχή στην οποία βρίσκεται σου κόβει κυριολεκτικά την ανάσα.
Το πηγάδι στέκει χαμηλά στην είσοδο του κατάφυτου δάσους, δίπλα στο σκιερό μονοπάτι με τις Κυκλώπειες πέτρες.
Γύρω απ’ αυτό γεννήθηκε ο θρύλος του άχρονου μελαμψού άνδρα που κάθεται στο πεζούλι καπνίζοντας την τσιμπούκα του κι είναι έτοιμος να βλάψει τους περαστικούς αν τολμήσουν και πλησιάσουν τη Δρακοσπηλιά λίγο πιο πάνω, όπου ο δράκος κρύβει τους θησαυρούς του.
Ο Παπαδιαμάντης μας μετέφερε στη ‘Φωνή του Δράκου’, τις δοξασίες που το αφορούν.
” Η φωνὴ τοῦ Δράκου, γράφει ο κυρ- Αλέξανδρος, ξαναλέῃ στὸν ἄνθρωπο ὅ,τι καημὸ ἔχει στὴ ζωή του…΄΄ κι αν είναι άπληστος, τον περιμένει η τιμωρία…
