Η Πεντατονική της Πέμπτουσίας και ο Χορός στο Αιθερικό Πεδίο.Υπάρχουν στιγμές που η μουσική παύει να είναι απλώς μια ακολουθία από νότες και μεταμορφώνεται σε όχημα για την υπέρβαση, σε ένα πέρασμα από το υλικό πεδίο στο άυλο. Η σύνθεση αυτή γεννήθηκε μέσα μου από μια παράξενη, συμπαντική σύμπτωση, την ημέρα που ο Μάνος Χατζιδάκις περνούσε στην αιωνιότητα. Εκείνη την ίδια μέρα, στο σπίτι, έβλεπα τη μικρή μου κόρη να χορεύει, ενώ η γυναίκα μου, η Αγγελική, και ο γιος μου, ο Μιτζέλος Μιτζέλος —που τόσο αγάπησε αυτή τη μελωδία ώστε την παίζαμε μαζί στις κιθάρες πριν καν δισκογραφηθεί— έγιναν οι επίγειοι αγωγοί μιας έμπνευσης που έμοιαζε να έρχεται από αλλού.
Έχω την ακλόνητη αίσθηση πως, μέσα από αυτή τη μελωδία, οι δύο κόσμοι επικοινωνούν.Ξεκινώντας την πορεία της ως κουαρτέτο εγχόρδων —μια καθαρή αποτύπωση σύγχρονης κλασικής μουσικής— η σύνθεση αυτή εξελίχθηκε σε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μελωδίες μου παγκόσμια.
Ταξίδεψε στην Αμερική και διασκευάστηκε από τους σπουδαίους Spyro Gyra στο αλμπουμ Beyond the Light, ντύθηκε με λόγο στα ελληνικά από την Ελένη Ζιώγα και ερμηνεύτηκε από τον Γιάννη Κότσιρα και στα ιαπωνικά από τον Akira Inaba, ενώ αγκαλιάστηκε μέσα από σπουδαίες οργανικές εκτελέσεις από διάσημους μουσικούς στην Ιαπωνία, την Κίνα και την Τουρκία. Παράλληλα, μεταμορφώθηκε από εμένα τον ίδιο σε ένα δυναμικό rock fusion θέμα, το οποίο ηχογραφήθηκε στις Βρυξέλλες το 2001.
Όμως, στην οργανική του μορφή για κουαρτέτο, το Angels’ Dance (Να ‘Φευγα) αποτινάσσει το γήινο ένδυμα του λόγου και αποκαλύπτει τον βαθύτερο, μυστικιστικό του πυρήνα.
Η μελωδία αυτή —που παραμένει αυστηρά και απαράλλακτα η ίδια, σαν αμετακίνητος φάρος σε κάθε της εκτέλεση— γεννήθηκε μέσα από την αρχαία ηπειρωτική πεντατονική κλίμακα, εναρμονισμένη εδώ με έναν απόλυτα μοντέρνο, προσωπικό μου τρόπο.Μέσα από μια περίπλοκη και απαιτητική φρασεολογία, ξεδιπλώνεται ένας παγκόσμιος μουσικός αρχέτυπος.
Ένας ήχος που, αν και βαθιά αρχαιοελληνικός, συνδέεται υποσυνείδητα με τη μυσταγωγία της Ανατολής, αλλά και με τη ρίζα των αμερικανικών blues, που πατούν στην ίδια ακριβώς συμπαντική σκάλα με διαφορετικά, όμως, μόρια.
Εδώ, ο αριθμός των οργάνων υποχωρεί• μένει μόνο η δύναμη του Μουσικού Δρόμου.Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, οι Άγγελοι κατοικούν στο αιθερικό πεδίο, στην ιερή περιοχή της Πέμπτουσίας.
Το κουαρτέτο αυτό δεν συνοδεύει απλώς μια μελωδία, γίνεται η γέφυρα για να επικοινωνήσουμε με αυτό το ανώτερο πεδίο. Οι Άγγελοι χορεύουν για συγκεκριμένους, συμπαντικούς λόγους, και η μουσική μου αυτή κωδικοποιεί αυτόν τον ιερό χορό, προσφέροντας στην ψυχή το όχημα για τη δική της, αιθέρια απόδραση προς το Φως.Σε έναν κόσμο εφήμερο, γεμάτο ψευδαισθήσεις και θόρυβο, η σύνθεση αυτή έρχεται να μας υπενθυμίσει τη βαθύτερη ουσία της ύπαρξης.
Γιατί όταν τα πάντα γύρω μας καταρρέουν και οι λέξεις χάνουν το νόημά τους, η Μουσική παραμένει η μόνη αδιαπραγμάτευτη, συμπαντική Αλήθεια — η μόνη ζωντανή γλώσσα που μπορεί να θεραπεύσει, να αφυπνίσει και να οδηγήσει την ψυχή πίσω στην αιωνιότητα.
Αντώνης Μιτζέλος
Σκιάθος, 20 Αυγούστου 2026
