Με το που μπήκε η χρονιά, ξεκίνησε και στη Σκιάθο ο καθιερωμένος «μαραθώνιος» των κοπών πίτας. Σύλλογοι, φορείς, σωματεία – όλοι έχουν μια βασιλόπιτα, και σε κάθε βασιλόπιτα παρόντες ο δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι.
Πρώτη σειρά, χαμόγελα πλατιά, χειραψίες, ευχές για «μια καλή χρονιά με έργα και πρόοδο».Στις φωτογραφίες όλα δείχνουν ιδανικά.
Μια δημοτική αρχή ενωμένη, δραστήρια, κοντά στους πολίτες. Στην πραγματικότητα όμως, πίσω από τα χαμόγελα, τα ίδια πρόσωπα ακούν ψιθύρους για καθυστερήσεις, έργα που δεν προχώρησαν, υποσχέσεις που έμειναν… ευχές προηγούμενων κοπών πίτας.
Κανείς δεν τα λέει δυνατά. Όχι εκεί. Όχι μπροστά στις κάμερες και στα φώτα..
Άλλωστε, ποιος χαλάει το κλίμα; Κόβεται η πίτα, πέφτει το φλουρί, ανεβαίνουν οι φωτογραφίες στα social και όλα μοιάζουν να πηγαίνουν ρολόι.
Μέχρι την επόμενη εκδήλωση, την επόμενη πόζα, την επόμενη «καλή χρονιά».
Κι έτσι, οι κοπές πίτας στη Σκιάθο καταλήγουν να είναι λιγότερο χώρος διαλόγου και περισσότερο… σκηνικό προβολής.
Με δημάρχο και αντιδημάρχους πρωταγωνιστές, και τα προβλήματα κομπάρσους που δεν παίρνουν ποτέ μικρόφωνο.
Ίσως τελικά το μόνο που αλλάζει κάθε χρόνο να είναι η γεύση της πίτας — γιατί κατά τα άλλα, η πόλη μοιάζει να μένει στο ίδιο έργο θεατής.
