Του Αναστασίου Κουκιά
Τον τελευταίο καιρό, γύρω από την υπόθεση της κανονιστικής για τις οικοδομικές εργασίες στη Σκιάθο, παρατηρείται κάτι ιδιαίτερα ανησυχητικό.Όχι ο διάλογος.
Ούτε η διαφωνία. Αυτά είναι υγιή στοιχεία σε μια δημοκρατική κοινωνία. Αυτό που παρατηρείται είναι η απόλυτη ταύτιση μιας μερίδας ανθρώπων με κάθε λέξη, κάθε θέση και κάθε αφήγημα που εκφράζεται από τη δημοτική αρχή.
Χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς προβληματισμό. Χωρίς να εξετάζεται ούτε η ουσία ούτε οι συνέπειες.
Ξαφνικά, άνθρωποι που για χρόνια δεν είχαν πει ούτε λέξη για την άναρχη κατάσταση στο νησί, εμφανίζονται σήμερα ως υπερασπιστές της «ποιότητας ζωής» και της «τουριστικής εμπειρίας».
Λες και όλα ξεκίνησαν φέτος.Λες και η Σκιάθος ανακάλυψε τώρα τις οικοδομές, τα εργοτάξια και την πίεση του καλοκαιριού.
Ξεχνάμε όμως κάτι βασικό.Το νησί δεν δημιουργήθηκε μόνο του. Δεν «έπεσαν από τον ουρανό» ξενοδοχεία, σπίτια, καταστήματα, υποδομές και τουριστικές επιχειρήσεις.
Όλα χτίστηκαν μέσα σε δεκαετίες, πάνω στην εργασία ανθρώπων του τεχνικού και κατασκευαστικού κόσμου, οι οποίοι στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν την ανάπτυξη και την οικονομία της Σκιάθου.
Και τώρα, ξαφνικά, αφού ο καθένας έκανε τα δικά του και εξυπηρετήθηκε όταν τον συνέφερε, κάποιοι ανακάλυψαν ότι για όλα φταίει η οικοδομή…
Η αλήθεια είναι απλή.Το πρόβλημα δεν λύνεται με συνθήματα ούτε με δημόσιες «σταυροφορίες» εντυπώσεων.Και σίγουρα δεν λύνεται με στρατούς διαδικτυακών υποστηρικτών, που λειτουργούν περισσότερο ως πολιτικοί χειροκροτητές παρά ως πολίτες με κρίση.
Γιατί όταν κάποιος υποστηρίζει τα πάντα μόνο και μόνο επειδή τα είπε ο Δήμαρχος, δεν υπερασπίζεται τον τόπο.Υπερασπίζεται προσωπικές εξαρτήσεις, πολιτικές ισορροπίες, δημόσιες σχέσεις ή μικροσυμφέροντα.
Και αυτό είναι, ίσως, το μεγαλύτερο πρόβλημα της Σκιάθου εδώ και χρόνια. Μάθαμε να χωριζόμαστε σε «δικούς μας» και «απέναντι».
Να βαφτίζεται «εχθρός» όποιος διαφωνεί.Να θεωρείται «ενοχλητικός» όποιος ζητά σοβαρή συζήτηση και πραγματική διαβούλευση. Όμως ο τόπος δεν προχωρά έτσι.
Η Σκιάθος δεν χρειάζεται ανθρώπους που απλώς επαναλαμβάνουν γραμμές.
Χρειάζεται πολίτες που να μπορούν να σκέφτονται πέρα από πολιτικές παρέες, δημόσιες σχέσεις και προσωπικές εξυπηρετήσεις.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, η πραγματικότητα είναι μία:
Το νησί χτίστηκε, αναπτύχθηκε και έζησε οικονομικά πάνω σε μια ισορροπία τουρισμού, εργασίας και κατασκευής.
Αντί, λοιπόν, να ψάχνουμε εύκολους ενόχους και επικοινωνιακές νίκες, ας κοιτάξουμε επιτέλους τις πραγματικές αιτίες και τις πραγματικές λύσεις. Και κυρίως…
Ας σταματήσουμε να χειροκροτάμε μηχανικά ό,τι μας σερβίρεται, μόνο και μόνο επειδή το είπε «η πλευρά μας».
