Του Γιώργου Σανιδά
To παραλιακό μέτωπο της Σκιάθου δεν αφορά μόνο τους δέκα επιχειρηματίες και τους εργαζόμενους που δραστηροποιούνται εκεί, στους οποίους και ασφαλώς όλοι οι κάτοικοι πρέπει να είμαστε αλληλέγγυοι, αλλά ολόκληρο το νησί καθώς αποτελεί μεγάλο μέρος της βιτρίνας του και τον πιο συνήθη και όμορφο περίπατο των επισκεπτών του.
Κάθε αλλαγή λοιπόν, έπρεπε να τίθεται πρώτα σε δημόσια διαβούλευση και σε κάθε περίπτωση, να υπάρχει ενημέρωση για το τι μέλλει γενέσθαι μετά την αλλαγή που τώρα έρχεται με τον νόμο του 24 για τον αιγιαλό που κόπτεται στα χαρτιά για την προστασία του περιβάλλοντος.
Ποιού περιβάλλοντος όμως; Εκείνου που βλέπουμε με τα μπάζα και τα σκουπίδια στα κομμάτια της ακτής που δεν υπάρχουν εξέδρες καταστημάτων; Γιατί να ξαναγεννηθούν τα παλιά φυσικά Λιμανάκια, απ’ τα οποία πήρε ο άξονας και το όνομά του, το βλέπω χλωμό. Άλλωστε γνωρίζουμε πως ο χώρος ανοίκει στο ΤΑΥΠΕΔ, άρα αποκλείονται παρεμβάσεις από το Δήμο, κι όταν κάποτε γίνει μαρίνα στο σχέδιο που κατέθεσε η νυν δημοτική αρχή προβλέπει στο μέτωπο να γίνει ασφαλτόδρομος!
Μπορεί να κάνω λάθος. Σε κάθε περίπτωση, οφείλουν οι αρμόδιοι να απαντήσουν άμεσα στους πολίτες τι, πώς και πότε προβλέπεται να γίνει στο πλέον γνωστό κομμάτι της πόλης…
