Τα παιδιά δεν ακολουθούν πάντα τις συμβουλές.
Ακολουθούν όμως το παράδειγμα.
Πίσω από τους ανθρώπους που εμπιστεύονται, προχωρούν χωρίς φόβο. Όχι γιατί γνωρίζουν πού οδηγεί το μονοπάτι, αλλά γιατί αισθάνονται ασφάλεια σε εκείνον που βαδίζει δίπλα και μπροστά τους. Η εμπιστοσύνη γίνεται πυξίδα και πολλές φορές ένα βλέμμα, μια αγκαλιά ή μια σταθερή παρουσία αρκούν για να γεννηθεί το θάρρος.
Οι δρόμοι που επιλέγουν τα παιδιά δεν χαράζονται μόνο από λόγια, αλλά κυρίως από ανθρώπους. Από εκείνους που με τη στάση ζωής τους διδάσκουν την καλοσύνη, την προσφορά, τον εθελοντισμό και την αλήθεια, χωρίς να χρειάζεται να το διακηρύσσουν.
Το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού και το Τοπικό Τμήμα Σκιάθου συνεχίζουν να εμπνέουν τα παιδιά να ανακαλύπτουν τις δυνάμεις τους, να συνεργάζονται και να ονειρεύονται.
Τα Πουλιά του Σμήνους, τη χρονιά που πέρασε, άνοιξαν τα δικά τους μονοπάτια. Έδωσαν το χέρι, κράτησαν την Υπόσχεσή τους, προσπάθησαν και εργάστηκαν για να αποκτήσουν τα δύο γερά τους φτερά. Και τώρα, κοιτούν μπροστά, προς ανοιχτούς ορίζοντες προόδου, δημιουργίας και επιτυχίας.
Γιατί ένα παιδί μπορεί να ξεχάσει τι του είπες, δύσκολα όμως ξεχνά πώς ένιωσε περπατώντας δίπλα σου.
