Του Γιώργος Σανιδάς
-Μας πρήξατε παππού με τα παλιά και τα παλιά. Λες και τότε όλα ήτανε καλά…
-Ασφαλώς και δεν ήταν παιδί μου. Υπήρχε πείνα και δυστυχία. Σας δείχνουμε όμως τώρα όσα αξίζει να κρατήσετε απ’ τα χρόνια μας για να κάνετε το δικό σας σήμερα καλύτερο…
-Τι να κρατήσουμε, τις κότες που τριγυρνούσαν ανάμεσα στα σπίτια σας και βρώμιζαν τα καλντερίμια;
-Οι κότες είχαν να κάνουν με την πείνα μας κι ανάμεσα στα σπίτια υπήρχαν αυλές, ελεύθερα οικόπεδα και περιβόλια. Δεν μας έφραζε τον αέρα το τσιμέντο. Όσο για τη βρωμιά απ’ τις κότες, ήταν λιγότερη απ’ τα γατιά γιατί βγαίναμε και καθαρίζαμε τα πεζούλια και το δρόμο μας και τα καλντερίμια μας, δεν είχαν ούτε μια λακκούβα…
-Φυσικά, αφού παντού πηγαίνατε με τα πόδια…
-Ενώ τώρα πνίγηκε ο τόπος στ’ αυτοκίνητα και στα μηχανάκια. Να’ ταν τρόπος θα έμπαιναν και μέσα στα σαλόνια…
-Εμείς τουλάχιστον έχουμε σαλόνια. Εσείς, στα σπίτια- τρύπες που ζούσατε, τι είχατε;
-Τη γειτονιά. Βγαίναμε έξω, στο δρόμο, στις πλατείες. Γινόμαστε παρέες, ζούσαμε τη ζωή μας αληθινά. Δεν σκοτώναμε τον καιρό μας παρακολουθώντας μέσα από μαγικά κουτιά, τη ζωή των άλλων.
-Τελικά, τι θέλετε να μας πείτε οι παλιοί παππού; Πως σήμερα δεν έχουμε τίποτα καλό;
-Βεβαίως και έχετε. Νιάτα, μόρφωση κι εξυπνάδα και ό,τι καλό σας κληρονομήσαμε. Μην τα χαραμίζετε τρώγοντας αμάσητα αυτά που σας σερβίρει η μόδα για το κέρδος. Φτιάξτε τον κόσμο σας πιο όμορφο και φτιάξτε τον αδελφωμένοι…
