Η παρακάτω επιστολή-καταγγελία που λάβαμε από αναγνώστρια, μόνιμη κάτοικο Σκιάθου, παντρεμένη στο νησί και πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτυπώνει με σαφήνεια έναν προβληματισμό που φαίνεται να απασχολεί ολοένα και περισσότερους.
Την δημοσιεύουμε αυτούσια, καθώς αναδεικνύει την αντίθεση ανάμεσα στην εικόνα που προβάλλεται για το νησί και την καθημερινότητα που βιώνουν κάτοικοι και επισκέπτες, θέτοντας ζητήματα που αξίζουν προσοχής και δημόσιας συζήτησης.
Η επιστολή:
Την ώρα που η Σκιάθος φιλοξενεί διεθνή συνέδρια για τον «βιώσιμο τουρισμό» και προβάλλεται ως πρότυπο ανάπτυξης, η εικόνα στο νησί δημιουργεί μια έντονη αντίφαση που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί. Βραβεία, τίτλοι και μεγάλες δηλώσεις περί «πρωτοπορίας» ακούγονται όμορφα.
Όμως η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή και ορατή σε κάθε κάτοικο και επισκέπτη.
Σε ένα νησί που φιλοδοξεί να λέγεται βιώσιμο: Η ανακύκλωση παραμένει ανύπαρκτη ή παντελώς ανεπαρκής.
Η καθαριότητα σε πολλά σημεία δεν ανταποκρίνεται σε τουριστικό προορισμό διεθνούς επιπέδου.
Οι υποδομές πιέζονται έντονα χωρίς ουσιαστική βελτίωση. Η βιωσιμότητα δεν απονέμεται με βραβεία. Δεν ανακοινώνεται σε συνέδρια.
Δεν αποδεικνύεται με τίτλους. Αποδεικνύεται καθημερινά. Στους δρόμους. Στα απορρίμματα.
Στην οργάνωση. Στον σεβασμό προς τον τόπο και τους ανθρώπους του.
Η Σκιάθος δεν χρειάζεται άλλες διακρίσεις στα χαρτιά.
Χρειάζεται βασικές, αυτονόητες λύσεις που θα κάνουν τη λέξη «βιώσιμη» να έχει πραγματικό νόημα.
Γιατί όταν η εικόνα δεν συμβαδίζει με τα λόγια, τότε ο χαρακτηρισμός «πρωτοπόρος» δεν εμπνέει αλλα αντιθέτως προκαλεί.
Με εκτίμηση Μ.S
