Ας βάλουμε μερικά πράγματα στη θέση τους, γιατί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στις καρέκλες των αρχών, η μνήμη τείνει καμιά φορά να γίνεται επιλεκτική.
Υπάρχει μια τάση από κάποιους να αντιμετωπίζουν την ανάπτυξη και την κεντρικότητα της Σκιάθου ως κάτι το “αυτονόητο” ή, ακόμα χειρότερα, ως κάτι που έγινε “διά μαγείας”.
Ομως, στην οικονομία και στην κοινωνική πραγματικότητα, μαγικά ραβδιά δεν υπάρχουν.
Η Σκιάθος σήμερα δεν είναι απλώς ένα νησί…
Είναι το αδιαμφισβήτητο Οικονομικό, Συγκοινωνιακό και Διοικητικό επίκεντρο των Βορείων Σποράδων.
Και τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα, όσο κι αν ενοχλούν κάποιους…
Διοικητική υπεροχή
Ενα κεντρικό Λιμεναρχείο που έχει υπό την εποπτεία του τα Υπολιμεναρχεία Σκοπέλου και Αλοννήσου.
Πύλη εισόδου
Ενα διεθνές αεροδρόμιο-φαινόμενο, θαλάσσιες συγκοινωνίες-αρτηρίες με Βόλο, Μαντούδι (Αθήνα) και Θεσσαλονίκη, και μια συνεχής ροή από κρουαζιερόπλοια και ημερόπλοια.
Οικονομική ισχύς
Εμβληματικές ξενοδοχειακές μονάδες (όπως το Skiathos Palace, το Elivi και τόσα άλλα), τραπεζικά υποκαταστήματα και μεγάλες αλυσίδες τροφίμων που συνθέτουν μια αγορά-πρότυπο.
Κοινωνική θωράκιση
Ενα ολοκαίνουργιο Κέντρο Υγείας και μόνιμη βάση ΕΚΑΒ, που εγγυώνται την ασφάλεια κατοίκων και επισκεπτών.
Ολη αυτή η υποδομή, όλο αυτό το σύγχρονο οικοδόμημα, δεν “φύτρωσε” μόνο του.
Εχει βαθιές ρίζες και θεμέλια.
Γιατί, για να μιλάμε σήμερα για τουρισμό υψηλού επιπέδου και ανάπτυξη, κάποιοι άλλοι έπρεπε να προνοήσουν για τα βασικά και τα μεγάλα έργα υποδομής, όταν άλλοι απλώς παρακολουθούσαν.
Ας θυμηθούμε, λοιπόν, για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλαιότεροι, ότι ήταν ο τότε Δήμαρχος Δημήτρης Πρεβεζάνος εκείνος που, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, οραματίστηκε και δημιούργησε το αποχετευτικό δίκτυο και τον βιολογικό καθαρισμό του νησιού.
Ενα έργο πνοής και ουσίας, που αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά πάνω στην οποία στηρίχθηκε όλη η μετέπειτα τουριστική και οικιστική έκρηξη της Σκιάθου.
Είναι το αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς του επιχειρηματικού κόσμου, των εργαζομένων, αλλά και τέτοιων ιστορικών διεκδικήσεων και επενδύσεων ετών.
Καλό θα ήταν, λοιπόν, ορισμένες τοπικές αρχές και παράγοντες να σταματήσουν να βλέπουν τη Σκιάθο με όρους του παρελθόντος ή να προσπαθούν να υποβαθμίσουν τον ρόλο της για μικροπολιτικές ισορροπίες.
Η πραγματικότητα τους προσπερνά.
Το νησί είναι ο αιμοδότης και ο οδηγός της περιοχής.
Αντί, λοιπόν, να κοιτάζουν τη Σκιάθο με αμηχανία, ας ευθυγραμμιστούν με τη δυναμική της.
Γιατί η αλήθεια δεν κρύβεται κάτω από το χαλί, ούτε παραγράφεται με δημόσιες σχέσεις.
Γιώργος Κουμιώτης
