Ευτυχία Ράντου είναι βέρα Αθηναία. Μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη. Θυμάται ως παιδί να παίζει στην πλατεία, θυμάται το άλσος, το κέντρο της πόλης. Τα καλοκαίρια τα περνούσε στη Σκιάθο, στον τόπο της μητέρας της, εκεί όπου όλη μέρα ήταν έξω, χωρίς να την επιτηρεί κανείς. Καλοκαιρινή ανεμελιά.
Σπούδασε στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, με κατεύθυνση την Πολιτιστική Διαχείριση. Δούλεψε για αρκετά χρόνια στο Athens Film Office, καθώς είχε πάντα μεγάλη αγάπη για το σινεμά και τα πολιτιστικά, κι όλα έδειχναν πως είχε μια ζωή στρωμένη.
Όλα αυτά, όμως, μέχρι πριν από μερικούς μήνες, όταν πήρε απόφαση να τα αλλάξει όλα και να μετακομίσει μόνιμα στο νησί. «Ήταν περίεργα στην αρχή να γυρνάς σ’ ένα μέρος όπου έκανες μόνο διακοπές και να έχεις υποχρεώσεις. Τώρα κάνω διακοπές όταν οι φίλοι μου κάθονται και δουλεύω την περίοδο που όλοι πάνε σε συναυλίες και ξεκουράζονται. Κάτι παίρνεις, κάτι χάνεις πάντα», εξηγεί η Ευτυχία.
Ο λόγος της μετακόμισης ήταν το μαγαζί της μητέρας της στο κέντρο της Σκιάθου, το Καπέλο. Λειτουργεί από το 1989, αλλά φέτος απέκτησε όνομα, ταμπέλα και παρουσία στα social media. Όλο αυτό το rebranding το ανέλαβε η Ευτυχία
«Ακόμα το μαθαίνω το αντικείμενο, είναι η πρώτη μου σεζόν, αλλά αυτό είναι και το ωραίο. Μου αρέσει η διαδικασία επιλογής προϊόντων από τους εμπόρους, η εξειδίκευση στο καπέλο. Σίγουρα το μαγαζί χρειάζεται αλλαγές ως χώρος, αλλά όλα θα γίνουν σιγά σιγά», συμπληρώνει.
Όταν δεν δουλεύει, της αρέσει να εξερευνά το νησί. Τις βόρειες παραλίες, τις οποίες θεωρεί και τις πιο όμορφες, το Κάστρο, την Ελιά και το Μανδράκι. Να βλέπει τα αεροπλάνα στον Ξάνεμο. Τα μονοπάτια μέσα από τα πευκοδάση που καταλήγουν στη θάλασσα, τα ξωκλήσια και τα σοκάκια, που όταν περνάς θα ακούσεις σίγουρα το σάουντρακ του «Mamma Mia!» τουλάχιστον μία φορά μέσα στη μέρα, καθώς εκεί γυρίστηκε η ταινία. «Είναι πλέον μέρος της καθημερινότητας το καλοκαίρι», λέει.
Από την άλλη, βέβαια, της λείπει κάποιες φορές και η Αθήνα, την οποία λατρεύει. «Το πρώτο πράγμα που ακούς στο νησί όταν τους λες Αθήνα είναι “δεν θα μπορούσα να ζήσω με τίποτα εκεί!”. Για μένα, όμως, είναι προνόμιο να μεγαλώνεις μέσα στα πράγματα. Πολλοί νομίζουν ότι Αθήνα είναι μόνο το κέντρο και οι μεγάλες αποστάσεις που σε κουράζουν. Είναι και αυτό, αλλά το χάος της είναι που την κάνει όμορφη.
Όπως με όλα τα πράγματα, καλό είναι να απομακρυνθείς λίγο για να επανεκτιμήσεις την αξία τους. Μου αρέσει που μπορείς εύκολα να αλλάξεις παραστάσεις. Αν επισκεφτείς την Κηφισιά, νομίζεις ότι βρίσκεσαι στο εξωτερικό σε κάποια εξοχή, ενώ αν πας για φαγητό στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου, έχεις την εντύπωση ότι είσαι σε κάποιο ταβερνάκι παραθαλάσσιου χωριού.
Παράλληλα, εκεί έχω χτίσει φιλίες, οπότε σίγουρα δεν ήταν εύκολο να τις αποχωριστώ όταν αποφάσισα να δοκιμάσω τη δουλειά στο μαγαζί της μητέρας μου. Η αλλαγή συνέπεσε με τη συνταξιοδότησή της, οπότε σκέφτηκα ότι ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να αποσυρθώ από τα οπτικοακουστικά και να δω πώς είναι το εμπόριο και ο τουρισμός από μέσα. Αν αυτό γινόταν κάποια χρόνια πριν, θα είχα αρνηθεί, αλλά πιστεύω ότι έγινε σε μια φάση της ζωής μου που χρειαζόμουν μια απόσταση από την Αθήνα», σημειώνει η Ευτυχία.
Κατά την περίοδο της σεζόν στο νησί, ο χρόνος, όπως εξηγεί, είναι συμπυκνωμένος. Δουλεύει 7/7 αρκετές ώρες, αλλά δεν έχει το FOMO τού τι θα κάνει τα Σαββατοκύριακα. Η μόνη στιγμή που έχει λίγο χρόνο για τον εαυτό της είναι τα πρωινά.
«Έχω φτιάξει τη ρουτίνα μου έτσι ώστε πηγαίνω για μια βουτιά ή για βόλτες. Τους μήνες που δεν έχει τόση ζέστη είναι πολύ ωραίος ο περίπατος γύρω από τη λίμνη που βρίσκεται στη Χώρα. Αυτό που σε κρατάει όμως στον τόπο, πέρα από τη δουλειά, είναι οι άνθρωποι. Η παρέα εδώ είναι τρομερό σύστημα υποστήριξης, με έχουν καλωσορίσει. Κανονίζουμε όσο μπορούμε εξόδους και δραστηριότητες για να ξεσκάμε και σχεδιάζουμε τα ταξίδια του χειμώνα».
Η Ευτυχία ξέρει ότι η ζωή στην Αθήνα είναι εκεί και την περιμένει, ωστόσο, για την ώρα η επιλογή της να επιστρέψει στη Σκιάθο, έστω για αυτό το διάστημα των έξι μηνών που διαρκεί η καλοκαιρινή σεζόν, της βγήκε σε πολύ καλό. Η ίδια μάλιστα προτείνει σε όσους έχουν την ευκαιρία να το δοκιμάσουν.
«Σε κάποιον που σκέφτεται να φύγει από την Αθήνα θα έλεγα να το τολμήσει. Να το δοκιμάσει χωρίς να το δει απαραίτητα ως μια απόφαση χωρίς επιστροφή», σημειώνει και καταλήγει: «Μπορεί μέσα από αυτό να καταλάβει και λίγο καλύτερα τι θέλει και τι έχει πραγματικά ανάγκη».
lifo.gr
