Τότε, που σύσσωμη η κοινωνία της Σκιάθου αντέδρασε ακαριαία και αποτελεσματικά στην πρώτη προσπάθεια να αλλοιωθεί το θαλάσσιο μέτωπο της Πόλης μας με την ανάπτυξη μαρίνας, την εκδίωξη του «επιβατικού λιμένα» έξω από την ασφάλεια που παρέχει ο όρμος Πούντα-Λίμνη Αγ. Γεωργίου-Λιμανάκια-Ρόδινα Ακρογιάλια και με την χωροθέτηση του «εμπορικού λιμένα» δίπλα στον διάδρομο του αεροδρομίου, ακόμα ένα επικίνδυνο λάθος που εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα.
Τότε που συστάθηκε, αυθόρμητα, μια «Επιτροπή Αγώνα για το Μέλλον του Λιμένα Σκιάθου», τα ονόματα των μελών της οποίας δεν θα αναφέρω. Θα αναφέρω όμως τις τοπικές ενώσεις και τους τοπικούς συλλόγους που τότε αντέδρασαν δυναμικά. Παραθέτω με αλφαβητική σειρά: Διεθνής Ένωση Γυναικών Σκιάθου, Ένωση Μικρασιατών Σκιάθου, Ένωση Ξενοδόχων Σκιάθου, Εμπορικός Σύλλογος Σκιάθου, Οικολογικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Σκιάθου «Οι Κουκουναριές», Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος «Δύο Αλέξανδροι», Πολιτιστικός σύλλογος «Η Σκιάθος», Σκιαθόραμα ΜΚΟ, Σύλλογος Συνταξιούχων Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου, Σωματείο Εθελοντών «ΠΡΟ.ΤΕ.ΚΑ. Σκιάθου».
Και δεν ξεχνώ τις κινητοποιήσεις των Σχολείων, τις συγκεντρώσεις και τις πορείες διαμαρτυρίας των μαθητών και των πολιτών, που πρόσφεραν ηθική υποστήριξη στην τότε επιτροπή και οδήγησαν στη ματαίωση της καταστροφής που επιχειρήθηκε.
Σήμερα, εκκωφαντική σιωπή, απ’ όλους!
Δεκατρία χρόνια πριν, τι προκάλεσε τότε τη συντονισμένη κινητοποίηση όλων μας; Δεκατρία χρόνια μετά, τι συμβαίνει σήμερα; Μήπως βρίσκομαι σε άλλον τόπο; Μήπως κανείς δεν ακούει τις αντιδράσεις σε προβλήματα ανάλογα, συγγενή και πολλές φορές όμοια με αυτά που αντιμετωπίζουμε και εμείς στο λιμάνι μας; Κανείς δεν ακούει για τις επιτυχίες των κινητοποιήσεων στη Λευκάδα, στα Σύβοτα, στην Καλαμαριά, στο Μεγανήσι, στα Κύθηρα αλλά και στην Κάρπαθο με την ματαίωση της εγκατάστασης των ανεμογεννητριών;… και… και… και… τόσα άλλα!… Γιατί σιωπούμε; Σιωπή σημαίνει συναινώ. Δέχομαι όσα μου λένε και μου επιβάλλουν. Αυτό θέλουμε; Έτσι ονειρευόμαστε να ζήσουμε στο εξής;
Καληνύχτα






