Η εικόνα είναι γνώριμη. Όχι μόνο στη Σκιάθο, αλλά σε κάθε γωνιά της χώρας όπου η επικοινωνία επιχειρεί να ντύσει την πραγματικότητα με φώτα, ενώ οι αριθμοί παραμένουν πεισματικά… σκοτεινοί.
Ο δήμαρχος, σε ζωντανή εκπομπή, μιλά με βεβαιότητα: 40.000 ευρώ για την προβολή στη Νέα Υόρκη. Ένα ποσό που, αν μη τι άλλο, ακούγεται «διαχειρίσιμο», σχεδόν λογικό για μια διεθνή καμπάνια. Μόνο που η πραγματικότητα της «Διαύγειας» φαίνεται να έχει διαφορετική άποψη. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα — αυτά που δεν φωτίζονται στην Times Square.
Πόσο πλήρωσαν τελικά οι δημότες;
Και κυρίως: γιατί υπάρχει απόκλιση μεταξύ δημόσιων δηλώσεων και επίσημων αναρτήσεων;
Γιατί όταν ένας δήμαρχος μιλά δημόσια, δεν μιλά ως σχολιαστής — μιλά ως θεσμός. Και όταν τα λεγόμενά του δεν ευθυγραμμίζονται με τα έγγραφα που φέρουν την υπογραφή της ίδιας της διοίκησης, τότε δεν πρόκειται για απλή αστοχία. Πρόκειται για ζήτημα αξιοπιστίας.
Η προβολή ενός νησιού στο εξωτερικό δεν είναι από μόνη της κατακριτέα. Το αντίθετο. Είναι αναγκαία. Όμως η προβολή χωρίς διαφάνεια μετατρέπεται σε προσωπική βιτρίνα. Και όταν η βιτρίνα πληρώνεται από τους δημότες, τότε η λογοδοσία δεν είναι επιλογή — είναι υποχρέωση.
Δεν είναι δυνατόν να παρουσιάζεται μια «οικονομική» εικόνα προς τα έξω και μια διαφορετική να καταγράφεται στα επίσημα στοιχεία. Δεν είναι δυνατόν οι πολίτες να καλούνται να εμπιστευτούν μια διοίκηση που φαίνεται να διαχειρίζεται την αλήθεια με την ίδια ευκολία που διαχειρίζεται και τα κονδύλια.
Η ουσία δεν βρίσκεται στα φώτα της Νέας Υόρκης. Βρίσκεται στη σκιά που αφήνουν πίσω τους τα αναπάντητα ερωτήματα.
Αν η δημοτική αρχή θεωρεί ότι η επικοινωνία υποκαθιστά τη διαφάνεια, κάνει ένα θεμελιώδες λάθος. Γιατί οι πολίτες δεν είναι θεατές διαφημιστικού σποτ. Είναι αυτοί που πληρώνουν τον λογαριασμό.
Δείτε :
Τώρα τα πράγματα δεν είναι απλώς θολά — είναι ξεκάθαρα εκτεθειμένα.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε πια για «εκτιμήσεις» ή «παρερμηνείες». Μιλάμε για επίσημο χρηματικό ένταλμα πληρωμής. Μιλάμε για ένα έγγραφο που αποτυπώνει με ακρίβεια τι πλήρωσε ο Δήμος Σκιάθου — δηλαδή οι δημότες.
Και το ποσό δεν είναι 40.000 ευρώ.
Είναι 61.774,70 ευρώ συνολικά.
Με καθαρό πληρωτέο ποσό 57.739,42 ευρώ.
Δηλαδή, πάνω από 20.000 ευρώ περισσότερα από αυτά που δημοσίως ειπώθηκαν.
Αυτό δεν είναι «μικρή απόκλιση». Δεν είναι «στρογγυλοποίηση». Είναι μια διαφορά που αλλάζει πλήρως την εικόνα.
Και εδώ γεννάται ένα αμείλικτο ερώτημα:
Γιατί ο δήμαρχος είπε 40.000 ευρώ;
Ή δεν γνώριζε;
Ή γνώριζε και επέλεξε να πει κάτι διαφορετικό;
Και στις δύο περιπτώσεις, το πρόβλημα είναι σοβαρό.
Γιατί όταν μια δημοτική αρχή εμφανίζει προς τα έξω ένα «νοικοκυρεμένο» ποσό, ενώ τα επίσημα έγγραφα δείχνουν κάτι εντελώς διαφορετικό, τότε δεν έχουμε απλώς ζήτημα διαχείρισης. Έχουμε ζήτημα εμπιστοσύνης.
Η προβολή στη Νέα Υόρκη μπορεί να είχε φώτα. Αλλά η αλήθεια δεν φωτίστηκε το ίδιο.
Αντίθετα, φαίνεται πως επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί μια πιο «βολική» εκδοχή της πραγματικότητας — μια εκδοχή που δεν αντέχει στον έλεγχο των αριθμών.
Και οι αριθμοί είναι αμείλικτοι:
- 48.987,00 ευρώ για δαπάνες εξωτερικού
- 12.787,70 ευρώ για έξοδα προβολής
- Σύνολο: 61.774,70 ευρώ
Όχι 40.000.
Οι δημότες δεν πλήρωσαν μια «συμβολική» καμπάνια. Πλήρωσαν ένα σημαντικό ποσό — και δικαιούνται καθαρές απαντήσεις.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν κρίνεται η προβολή ενός νησιού.
Κρίνεται η αξιοπιστία μιας διοίκησης.
Και αυτή δεν διαφημίζεται στην Times Square.
Αποδεικνύεται στη Διαύγεια.
