Ύστερα από 24 χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία με ολοκληρωμένο άλμπουμ τραγουδιών, ο συνθέτης και μουσικός Αντώνης Μιτζέλος επιστρέφει με μια νέα δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Φεγγάρι Ρόδινο», η οποία κυκλοφορεί αύριο.
Ο δημιουργός περιγράφει το νέο έργο ως μια βαθιά προσωπική κατάθεση ψυχής, αποτελούμενη από δέκα τραγούδια που γεννήθηκαν μέσα από περιόδους σιωπής, απουσίας και εσωτερικής αναζήτησης. Όπως αναφέρει, τα τραγούδια δεν γράφτηκαν για να υπηρετήσουν τη φιλοδοξία ή την προβολή, αλλά για να σταθούν δίπλα του ως συνοδοιπόροι σε δύσκολες και αληθινές στιγμές της ζωής του.
Η μακρά απόσταση από το τραγούδι, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν ήταν φυγή αλλά μια αναγκαία διαδρομή. Στο διάστημα αυτό κυκλοφόρησε έξι ορχηστρικά έργα, ακολουθώντας διαφορετικές μουσικές κατευθύνσεις. Ωστόσο, όπως εξομολογείται, τα τραγούδια συνέχισαν να επιστρέφουν επίμονα, ζητώντας να βρουν τη δική τους φωνή και θέση μέσα στον χρόνο.
Με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο σχολιάζει και τη σημερινή μουσική πραγματικότητα, υποστηρίζοντας ότι η κυριαρχία του single έχει απομακρύνει το κοινό από τη βαθύτερη εμπειρία ενός ολοκληρωμένου δίσκου. Ο ίδιος δηλώνει πως αναζήτησε ξανά ένα έργο με συνοχή, αφήγηση και συναισθηματικό βάθος, ένα άλμπουμ που «να έχει σώμα, καρδιά και ιστορία» και να θυμίζει ότι η μουσική μπορεί ακόμη να λειτουργεί ως δύναμη σύνδεσης.
Καθοριστική στο νέο εγχείρημα είναι η συνεργασία του με τον ποιητή Νίκο Κλεισιώτη, ο οποίος κάνει το πρώτο του δισκογραφικό βήμα έχοντας ήδη στο ενεργητικό του πέντε ποιητικές συλλογές. Ο Μιτζέλος χαρακτηρίζει τον Κλεισιώτη «άψογο συνεργάτη και καλό φίλο», τονίζοντας ότι η ποιητική του γραφή προσδίδει στα τραγούδια γαλήνη, φως και ουσιαστικό περιεχόμενο.
Στο άλμπουμ συμμετέχουν σημαντικοί ερμηνευτές και μουσικοί της ελληνικής σκηνής. Εκτός από τον ίδιο τον Αντώνη Μιτζέλο, που ερμηνεύει δύο τραγούδια, συμμετέχουν ο Βασίλης Λέκκας, η Ζωή Παπαδοπούλου, το συγκρότημα Κίτρινα Ποδήλατα, η Μιρέλα Πάχου, η Βάλια Σκούρα και η αρπίστρια Λίνα Ροδοπούλου.
Τα τραγούδια γράφτηκαν στη Σκιάθο, έναν τόπο που, όπως αναφέρει ο δημιουργός, λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης και εσωτερικής αναμέτρησης. Εκεί, ανάμεσα στη θάλασσα, τον έρωτα, τη μνήμη και την απώλεια, γεννήθηκε ένα έργο που ο ίδιος θεωρεί περισσότερο προσωπική εξομολόγηση παρά απλή δισκογραφική παραγωγή.
«Το Φεγγάρι Ρόδινο» έρχεται ως μια υπενθύμιση ότι η δημιουργία μπορεί να ξαναγεννηθεί ακόμη και μετά από μεγάλες παύσεις και ότι η μουσική εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους πιο ουσιαστικούς τρόπους έκφρασης και επικοινωνίας.
Από αύριο, όπως σημειώνει ο Αντώνης Μιτζέλος, «το Φεγγάρι θα είναι Ρόδινο για πάντα».
Αναλυτικά η ανάρτηση :
Αύριο ανατέλλει μια μέρα που μοιάζει να βγήκε από βαθιά σιωπή, σαν να με περίμενε χρόνια να περάσω μέσα από τις σκιές. Κυκλοφορεί το νέο μου άλμπουμ, δέκα τραγούδια που γεννήθηκαν μέσα σε σιωπές, σε απουσίες, σε εκείνα τα μεσημέρια όπου η μουσική έρχεται σαν λύτρωση και σαν βάρος μαζί. Δέκα τραγούδια που δεν τα έγραψα για να σταθούν ψηλά, αλλά για να σταθούν δίπλα μου. Ήρθαν σε μικρές, σιωπηλές, αλλά δυνατές στιγμές αλήθειας, που δεν ήξερα τι να κάνω με όσα ένιωθα. Σε ώρες που η μουσική ήταν ο μόνος τρόπος να πω την αλήθεια μου χωρίς να φοβάμαι. Χωρίς να το καταλάβω, άρχισαν να φωτίζουν ξανά όσα είχα αφήσει πίσω. Τραγούδια γράφεις όταν μένεις μόνος με ό,τι σε πονά και ό,τι σε κρατά. Είχα να παραδώσω ολοκληρωμένο δίσκο με τραγούδια 24 χρόνια. Κι αυτή η απόσταση δεν ήταν φυγή, ήταν δρόμος. Όχι επειδή έλειψε η ανάγκη, αλλά γιατί χρειαζόμουν να χαθώ πρώτα. Να ακούσω τον ήχο της σιωπής, να δω τι μένει όταν σβήσουν όλα τα φώτα. Να περάσω μέσα από τις ορχήστρες, τις παύσεις, τις αθέατες διαδρομές που δεν ζητούν λόγια. Κυκλοφόρησα έξη ορχηστρικές δουλείες. Κι όμως, τα τραγούδια συνέχιζαν να εμφανίζονται, πεισματικά, σαν μικρές σπίθες σε έναν ουρανό που σκοτείνιαζε, σαν φιγούρες που βγαίνουν από το σκοτάδι και ζητούν να τους δώσεις πρόσωπο. Σαν φωνές που ζητούσαν να ακουστούν, έστω και ψιθυριστά. Η εποχή του single μας έκανε όλους λίγο πιο μόνους. Κυνηγούς μιας στιγμιαίας λάμψης, ξεχασμένους από την αργή, βαθιά ευδαιμονία της μουσικής που θέλει χρόνο για να ανθίσει και θάρρος για να ειπωθεί. Κανείς δεν μίλησε αυτά τα χρόνια για μουσική ευδαιμονία. Όλα στον βωμό της «καλής τύχης». Όλα στο επτά κόκκινο. Τι άδικο για όσους αγαπούν πραγματικά τη μουσική… Κι εγώ κουράστηκα να τρέχω πίσω από κάτι τόσο μικρό. Ήθελα κάτι που να ανασαίνει. Κάτι που να μπορεί να σταθεί δίπλα μου, όχι μπροστά μου.. Ήθελα ξανά έναν δίσκο που να έχει σώμα, καρδιά, ιστορία. Κάτι που να θυμίζει πως η μουσική μπορεί ακόμη να μας ενώνει.
Οι στίχοι είναι του ποιητή Νίκου Κλεισιώτη, που μπαίνει τώρα στη δισκογραφία κουβαλώντας πέντε ποιητικές συλλογές σαν πέντε φλόγες. Μέσα τους υπάρχει μια γαλήνη που μοιάζει με πρωινό φως. Άψογος συνεργάτης, καλός φίλος.
ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΗ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΜΟΥ Ν’ ΑΠΛΩΝΕΤΑΙ Η ΜΕΡΑ
ΞΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ, ΜΠΡΟΣ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΑΕΡΑ
ΣΠΙΘΕΣ ΝΑ ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΠΛΕΞΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
ΚΙ ΕΓΩ ΧΑΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΝΕΡΑ ΤΩΝ ΜΠΛΕ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΩΝ
Εκτός από εμένα που ερμηνεύω δυο τραγούδια στον δίσκο συμμετέχει και ο κορυφαίος Βασίλης Λέκκας. Η αισθαντική Ζωή Παπαδοπούλου. Τα γεμάτα παλμό Κίτρινα ποδήλατα. Η αισιόδοξη Μιρέλα Πάχου. Η νεοφώτιστη Βάλια Σκούρα και η αρπίστρια Λίνα Ροδοπούλου. Όλα τα credits αύριο με την κυκλοφορία.
Τα τραγούδια γράφτηκαν στη Σκιάθο, εκεί όπου ο έρωτας και η θάλασσα δεν είναι μόνο φως, αλλά και πληγή, και μνήμη, και βουβή εξομολόγηση. Εκεί κατάλαβα πως αυτός ο δίσκος δεν είναι απλώς δουλειά. Είναι κάτι που έπρεπε να αφήσω πίσω μου, σαν σημείωμα που δεν τόλμησα να γράψω νωρίτερα. Μια μικρή υπενθύμιση ότι κάτι μέσα μας μπορεί πάντα να ξαναρχίσει, ακόμη κι όταν νομίζουμε πως έχει τελειώσει. Έτσι το έργο έγινε προσωπικό, βιωματικό, ένα κομμάτι φωτός που γεννήθηκε μέσα από σκοτάδι και που βρήκε επιτέλους τη φωνή του.
Από αύριο, το Φεγγάρι θα είναι Ρόδινο για πάντα.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΙΤΖΕΛΟΣ 30/05/2026
