Από το μακρινό 1990 και ακόμη πιο πίσω, η ακτοπλοϊκή σύνδεση των νησιών μας αποτελούσε ζωντανό κύτταρο της καθημερινότητας. Τέσσερα έως πέντε πλοία εξυπηρετούσαν σταθερά τη γραμμή, με καθημερινά δρομολόγια από τον Βόλο και τον Άγιο Κωνσταντίνο, κρατώντας τα νησιά μας ανοιχτά, προσβάσιμα και ζωντανά.
Τα καράβια εκείνης της εποχής δεν ήταν απλώς μέσα μεταφοράς.. ήταν εικόνες, μνήμες, ιστορίες.
Ήταν οι άνθρωποι που ταξίδευαν, οι βαλίτσες, τα καλοκαίρια που ξεκινούσαν από το κατάστρωμα.
Και σήμερα; Φτάσαμε να έχουμε μόλις ένα πλοίο, και αυτό μόνο από τον Βόλο. Πώς φτάσαμε εδώ; Τι άλλαξε στην πορεία των χρόνων;
Οι φωτογραφίες αυτές είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν. Μια υπενθύμιση του τι είχαμε… και ίσως μια αφορμή να σκεφτούμε τι αξίζουμε να έχουμε ξανά.
Σεραφείμ (Μάκης) Ανθόπουλος
