Το ”σπίτι του παραμυθά” στη Σκιάθο φώλιαζε στην πιο όμορφη γωνιά της κι ήταν γλυκούτσικο σαν τα ζαχαρωτά. Τα κεραμύδια του κάτασπρα σαν τη γενιάδα του κι όταν περνούσα από εκεί, παρότι μεγάλος, άφηνα τη φαντασία μου να την ξελογιάσει η πλανεύτρα θάλασσα και να πετάξει μαζί με τ’ άστρα στον ουρανό. Πρόκειται για το σπίτι που είχε -έχει;- ο Νίκος Πιλάβιος στη Σκιάθο κι ο γιος του Constantin Pilavios έγραψε στις παιδικές του αναμνήσεις:”Από παιδί άκουγα τα παραμύθια του πατέρα μου με την καρδιά, όχι με τα αυτιά. Ερχόταν κάθε βράδυ, λίγο πριν πέσω για ύπνο, και καθόταν δίπλα μου στο κρεβάτι, να μου πει το παραμύθι της ημέρας. Συνήθως οι ήρωές του ήταν μικρά μυρμηγκάκια που τον επισκέπτονταν στη βεράντα του εξοχικού μας στη Σκιάθο για να ζητήσουν τη βοήθειά του. Έπαιρνε λοιπόν εκείνος ένα μικρό σποράκι και γινόταν μικροσκοπικός. Η περιπέτεια ξεκινούσε. Κάθε βράδυ και διαφορετική ιστορία. Φυσικά δεν κοιμόμουν αν δεν έφτανε στο τέλος. Πλέον δεν τις θυμάμαι, όμως για κάποιο λόγο νιώθω ότι υποσυνείδητα είναι εκεί και θα με συνοδεύουν για μια ζωή.”*Πηγή : Andro.gr [ https://www.andro.gr/zoi/pos-o-paramithas-mou-dieplase-ti-fantasia/ ]
ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ







