Του Γιώργου Λάζου
Ας κάνουμε μια ειλικρινή άσκηση λογικής, κοιτάζοντας την ιστορία του τόπου μας: Αν η σημερινή Δημοτική Αρχή, με τη διαρκή της εμμονή να βάζει «λουκέτο» σε κάθε μορφή ανάπτυξης, βρισκόταν στο τιμόνι της Σκιάθου πριν από τριάντα ή σαράντα χρόνια, ποια θα ήταν η κατάσταση σήμερα;
Η απάντηση είναι αμείλικτη: Σήμερα δεν θα είχαμε καν αεροδρόμιο.
Δεν θα είχαμε περιφερειακούς δρόμους, δεν θα είχαμε σύγχρονες υποδομές, δεν θα ήμασταν ένας κορυφαίος προορισμός. Γιατί οι ηγεσίες που άλλαξαν τη μοίρα αυτού του νησιού κατανοούσαν ότι η πρόοδος έχει απαιτήσεις. Είχαν το θάρρος να διαχειριστούν την πραγματικότητα, να βάλουν κανόνες και να χτίσουν το μέλλον.
Σήμερα, ζούμε την απόλυτη αντιστροφή. Η προστασία του περιβάλλοντος —μια αυτονόητη και ιερή υποχρέωση όλων μας— έχει μετατραπεί σε εργαλείο μιας φοβικής, απαγορευτικής πολιτικής.
Η Εμμονή του «Κορεσμού» και ο Μύθος της Μυκόνου
Ο Δήμαρχος δείχνει μια πρωτοφανή εμμονή να εμφανίζεται η Σκιάθος πλέον ως τουριστικά «κορεσμένη». Ασκεί διαρκείς πιέσεις στα Υπουργεία για να επιβληθούν ασφυκτικοί νομοθετικοί περιορισμοί στη δόμηση και την ανάπτυξη νέων καταλυμάτων.
Ας πούμε όμως την αλήθεια: Δεν μπορούμε να συγκριθούμε με τη Μύκονο ή τη Σαντορίνη. Εκεί, για δεκαετίες, επικράτησε η απόλυτη πολεοδομική ασυδοσία. Η Σκιάθος διαθέτει τεράστιες φυσικές δικλείδες ασφαλείας, με τα 2/3 του νησιού να προστατεύονται ως Αισθητικό Δάσος.
Ομοίως, δεν βρισκόμαστε πλέον στις δεκαετίες του ’80 ή του ’90, τότε που το πρόσωπο του νησιού άλλαξε βίαια και χωρίς κανένα «φρένο». Σήμερα, διαθέτουμε ένα εξαιρετικά ανώτερο, αυστηρό νομικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο, το οποίο από μόνο του αποτρέπει τα λάθη του παρελθόντος. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι η εφαρμογή του νόμου, όχι οι οριζόντιες απαγορεύσεις.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η δήθεν “υπερανάπτυξη”. Είναι το γεγονός ότι ο Δήμος ξοδεύει όλη του την ενέργεια στην επιβράδυνση της υγιούς ανάπτυξης, ενώ την ίδια στιγμή έχουν γίνει ελάχιστα για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών μας (ύδρευση, δίκτυα, διαχείριση απορριμμάτων). Η αδυναμία της Διοίκησης να φτιάξει σύγχρονες υποδομές για να αντέξουν τον τουρισμό, βαφτίζεται βολικά «κορεσμός».
Οι Συμβουλάτορες των Αθηνών και το Όνειρο του “Ιθαγενούς”
Από πού πηγάζει λοιπόν αυτή η ατζέντα; Η αλήθεια που συζητιέται χαμηλόφωνα σε κάθε γωνιά του νησιού είναι πλέον προφανής. Η σημερινή πολιτική δείχνει να υπαγορεύεται από εξωθεσμικούς συμβουλάτορες και από μια συγκεκριμένη αθηναϊκή ελίτ που βλέπει τη Σκιάθο αποκλειστικά ως το ιδιωτικό της, καλοκαιρινό ησυχαστήριο.
Το όραμά τους για το νησί μας είναι ξεκάθαρο: Θέλουν ένα αποστειρωμένο, «παρθένο» ντεκόρ. Θέλουν να έρχονται για λίγες εβδομάδες τον χρόνο, να απομονώνονται στις υπερπολυτελείς βίλες τους, και το σούρουπο να κατεβαίνουν στο Παλιό Λιμάνι. Εκεί, απαιτούν ένα γραφικό σκηνικό, όπου θα πίνουν τον καφέ τους στη χόβολη, με την προσδοκία ότι εμείς, οι Σκιαθίτες, θα λειτουργούμε ως χαμογελαστοί “ιθαγενείς”, έτοιμοι να τους φιλέψουμε χταποδάκια και να υποκλιθούμε στην αισθητική τους.
Για να διατηρηθεί αυτή η ελιτίστικη ψευδαίσθηση, η Δημοτική Αρχή είναι διατεθειμένη να παραλύσει την τοπική οικονομία.
Η Υποκρισία της Ασφάλτου: Οικολογία για τους Πολλούς, Δρόμοι για τις Βίλες
Εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται και το μέγεθος της υποκρισίας. Το μοναδικό έργο «ανάπτυξης» για το οποίο έχει να υπερηφανεύεται η σημερινή διοίκηση, είναι κάποιες ασφαλτοστρώσεις.
Αλλά ποιες ασφαλτοστρώσεις; Μιλάμε για άσφαλτο που φτάνει μέχρι τις αυλόπορτες συγκεκριμένων πολυτελών βιλών. Και το πιο ενδιαφέρον; Για αυτά τα «έργα εξυπηρέτησης» χρησιμοποιούνται τα κονδύλια κάποια εκ των οποίων έλαβε η Σκιάθος για την αποκατάσταση του οδικού δικτύου μετά από καταστροφικές θεομηνίες.
Από τη μία πλευρά, λοιπόν, απαγορεύουν στον απλό Σκιαθίτη να αξιοποιήσει το οικόπεδό του στο όνομα της «φέρουσας ικανότητας». Και από την άλλη, ρίχνουν άφθονη άσφαλτο με λεφτά των θεομηνιών, για να μη σκονίζονται τα τζιπ των εκλεκτών επισκεπτών όταν πηγαίνουν στις επαύλεις τους. Αυτό δεν είναι οικολογία. Είναι εξυπηρέτηση συμφερόντων.
Η Σιωπηρή Δήμευση: «Όσοι Έχτισαν, Έχτισαν»
Αυτές οι πολιτικές λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας για τα υφιστάμενα μονοπώλια των μεγάλων ιδιοκτησιών. Το μήνυμα που περνάει είναι κυνικό και άδικο: «Όσοι έχτισαν, έχτισαν. Τα έχουμε καλά μαζί τους; Τα έχουμε! Οι υπόλοιποι, απλώς θα κοιτάτε».
Ο λογαριασμός πηγαίνει στη μικρομεσαία Σκιαθίτικη οικογένεια. Το οικόπεδο που κράτησε με κόπο μια ζωή για να στεγάσει το παιδί της, ή για να κάνει ένα μικρό επαγγελματικό ξεκίνημα, απαξιώνεται εν μία νυκτί. Μια περιουσία που της αφαιρείται το δικαίωμα της νόμιμης και ήπιας αξιοποίησης, χάνει την αξία της. Αυτό είναι δήμευση περιουσίας από την πίσω πόρτα.
Δεν είμαστε γραφικό ντεκόρ για τις διακοπές κανενός. Η Σκιάθος είναι ένας δυναμικός οργανισμός που διψά για ποιοτική, υγιή ανάπτυξη. Χρειαζόμαστε σύγχρονες προδιαγραφές, ουσιαστικά έργα υποδομής και ίσες ευκαιρίες για τους κατοίκους της. Η ολική απαγόρευση δεν είναι όραμα. Έίναι εμμονή και παραδοχή αποτυχίας.
Υ.Γ. Οφείλω να ενημερώσω.. Όσοι συμφωνείτε με το κείμενο κινδυνευετε να σας τηλεφωνήσουν και να σας κράξουν, να ξέρετε είστε ηδη σε λίστα κοινωνικού αποκλεισμού και κινδυνεύετε το λιγότερο να βρεθείτε εκτός δημοτολογίου.
