Έπρεπε να χυθεί πολύ αίμα σε τούτη την παράξενη θάλασσα για να πέσει το φυσικό δηναμάρι, εκτός και αν ο Γιαραμπίμ του Μπαρμπαρόσα, έκανε το θαύμα του…
– Βαρέστε τα νταούλια να παγώσει η ραχοκοκαλιά τους, διέ
ταξε ο Χαρεϊντίν και η σιωπή του τόπου σε λίγο κλωνίστηκε…
Τύμπανα, ζουρλέκια, σάλπιγγες, νταούλια, ζουρνάδες, άρχι
σαν ξαφνικά, να βαρούν δαιμονισμένα από παντού, μέσα στη
νύχτα κι η θάλασσα γέμισε με ασυνήθιστους ήχους της μακρι
νής Ανατολής. Ήχους εκκωφαντικούς κι αποκρουστικούς που
η ηχώ πολλαπλασίαζε και τους έκανε να μοιάζουν απόκοσμοι
σαν να έρχονταν από τον Άδη. Ταυτόχρονα οι Αγαρηνοί αλά
λαζαν απ’ τα καράβια με ανατριχιαστικές κραυγές, οι ιμάμηδες
έκαναν ύμνους στον Αλλάχ κι οι δερβίσηδες τραγουδούσαν
αμανέδες – μοιρολόγια.
Ρίγος κι ανατριχίλα σκορπίστηκε σε όλη τη γύρω πλάση.
Διαπέρασαν τα κορμιά των κατοίκων κι ο απερίγραπτος
τρόμος κράτησε τα μάτια τους ορθάνοιχτα να κοιτούν προς
τον ουρανό…”
φωτογραφίες από Skiathos Trekking
