Του Γιώργου Σανιδά
Το διήγημα που αναπτύξαμε στα τέσσερα προηγούμενα άρθρα,
επιγράφεται: «Η ιστορία μιάς τυρόπιττας που έγινε φασκόμηλο»
βρίσκεται στον τρίτο τόμο απάντων των διηγημάτων του Μωραϊτίδη
που εκδόθηκαν από τις εκδόσεις «Στιγμή», το 1993 (σ. 318.), με
φιλολογική επιμέλεια Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου
Η αιτία της συγγραφής του διηγήματος απ’ τον Μωραϊτίδη είναι η
βαθιά θλίψη που τον διακατέχει ως το τέλος της ζωής του για το
θάνατο του εγκάρδιου φίλου του μα και η νοσταλγία στην παλιά και
ευλαβική συνήθεια να τελείται η ακολουθία των Χριστουγέννων
όρθρου βαθέος. Γι’ αυτό το λόγο το 1898 ο Μωραϊτίδης εξέδωσε το
διήγημα ‘’Χριστούγεννα στον ύπνο μου’’ με αφορμή την απόφαση του
τότε Μητροπολίτου Αθηνών να μεταφερθεί η ώρα του Όρθρου των
Χριστουγέννων από τα μεσάνυκτα στις πρώτες πρωινές ώρες. Την
απόφαση αυτή ο Μωραϊτίδης θεώρησε εντελώς κακόβουλη,
εμπνεόμενη από πνεύμα φιλαρέσκειας προς τον κόσμο και
αδιαφορίας προς τις παραδόσεις. Λυπήθηκε τόσο που δεν είχε όρεξη
ούτε να γευματίσει.
‘‘Ἤμουν τόσον λυπημένος, εἶπον, ὥστε δὲν εἶχον διόλου ὄρεξιν δι᾿
ἐπισκέψεις, πολὺ περισσότερον διὰ γεῦμα’’’Όλη την ημέρα
αισθανόταν αλειτούργητος, χωρίς Θεού ευλογία, λες και δεν είχαν
έρθει Χριστούγεννα. Δεν μπορούσε να εξηγήσει την παράδοξη αυτή
απόφαση. ‘‘–Καὶ εἰς τὴν Πόλιν, ὁποὺ εἶναι Τουρκιά, νύκτα -ὄρθρου
βαθέος-σημαίνουν αἱ ἐκκλησίαι!’’
Μόνη του παρηγοριά και τότε ο άλλος Αλέκος, ο Aλέξανδρος
Παπαδιαμάντης, μαζί με τον οποίο θα γευμάτιζαν στο σπίτι του κυρ-
Στρατή…
*Η παραπάνω εργασία έγινε για την επέτειο των ενενήντα χρόνων από το θάνατο του Μωραϊτίδη και
διαβάστηκε στις 26/10/2019 στο Πνευματικό κέντρο της Σκιάθου στην εκδήλωση του δήμου.
Περιλαμβάνεται δε στο βιβλίο: ‘’ΜΩΡΑΙΤΙΔΗΣ- ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ/ Οι Διόσκουροι της νεώτερης
λογοτεχνίας’’, Γ. Σανιδάς, εκδόσεις Εύμαρος 2024
