Ένα έργο που δεν πρέπει να μείνει στη μέση.
Η συζήτηση για τη μαρίνα της Σκιάθου, που σύντομα αναμένεται να περάσει στη φάση της ανάθεσης, δεν μπορεί να αφορά μόνο τα αναμενόμενα οικονομικά και τουριστικά οφέλη. Υπάρχουν ζητήματα που απαιτούν σοβαρή συζήτηση και σαφείς απαντήσεις.
Ένα έργο σε περιβαλλοντικά ευαίσθητη περιοχή
Η ευρύτερη περιοχή της Σκιάθου αποτελεί προστατευόμενη περιοχή του δικτύου Natura 2000. Στο σχετικό προστατευόμενο σύμπλεγμα περιλαμβάνονται οι Κουκουναριές, οι νησίδες Ασπρόνησος, Άρκος, Μαραγκός, Ρέπι, Τσουγκριά και Τσουγκριάκι, καθώς και η θαλάσσια περιοχή Σκιάθου και Σκοπέλου.
Στην Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη για τις περιοχές Natura της Θεσσαλίας περιλαμβάνεται επίσης το σύμπλεγμα ELBA14309.
Η ένταξη σε Natura δεν σημαίνει αυτομάτως ότι απαγορεύεται η κατασκευή μιας μαρίνας. Σημαίνει όμως ότι ένα τόσο μεγάλο λιμενικό έργο πρέπει να εξετάζεται με ιδιαίτερη προσοχή ως προς τις επιπτώσεις του στο παράκτιο και θαλάσσιο περιβάλλον, ιδιαίτερα όταν στην περιοχή υπάρχουν προστατευόμενοι θαλάσσιοι οικότοποι.
Τι γίνεται με τον επιβατικό λιμένα;
Ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα είναι η σχέση της μαρίνας με τον υφιστάμενο επιβατικό λιμένα.
Από τον διαθέσιμο σχεδιασμό φαίνεται ότι η κατασκευή της μαρίνας περιορίζει μέρος του θαλάσσιου χώρου που σήμερα συνδέεται με τη λειτουργία του λιμένα. Το θέμα αυτό πρέπει να αποσαφηνιστεί πλήρως μέσα από τα επίσημα σχέδια.
Γιατί ο λιμένας της Σκιάθου είναι η καρδιά του νησιού.
Δεν εξυπηρετεί μόνο τους χιλιάδες επισκέπτες που φτάνουν κάθε καλοκαίρι. Είναι βασικός για την ακτοπλοϊκή σύνδεση αλλά και για την τροφοδοσία του νησιού, καθώς μέσω αυτού μεταφέρονται τρόφιμα, εμπορεύματα, καύσιμα και άλλα απαραίτητα αγαθά.
Δεν πρέπει, λοιπόν, μια νέα τουριστική υποδομή να δημιουργήσει προβλήματα στη λειτουργία της βασικής υποδομής από την οποία εξαρτάται ολόκληρη η Σκιάθος.
Κυκλοφορία και υποδομές.
Έχουν ήδη εκφραστεί από διάφορες πλευρές προβληματισμοί για την κυκλοφορία των αυτοκινήτων, τη στάθμευση, το οδικό δίκτυο και γενικότερα την επάρκεια των υποδομών του νησιού.
Η μαρίνα πρέπει επομένως να εξεταστεί συνολικά και όχι μόνο ως αριθμός θέσεων ελλιμενισμού. Περισσότερα σκάφη σημαίνουν περισσότερες ανάγκες σε μετακινήσεις, ενέργεια, νερό, απορρίμματα, λύματα και υπηρεσίες.
Και τι θα συμβεί αν το έργο μείνει ημιτελές;
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο ερώτημα.
Η Ελλάδα έχει ήδη παραδείγματα μαρινών που ξεκίνησαν αλλά παρέμειναν ημιτελείς για πολλά χρόνια. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των Μαλίων, όπου το έργο δεν ολοκληρώθηκε και χρειάστηκαν νέες διαδικασίες για την αξιοποίησή του. Αντίστοιχα, η μαρίνα της Καλαμαριάς παρέμεινε για δεκαετίες ημιτελής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η ίδια εξέλιξη θα υπάρξει στη Σκιάθο. Δείχνει όμως ότι ο κίνδυνος δεν είναι θεωρητικός.
Και στη Σκιάθο οι συνέπειες θα ήταν ιδιαίτερα σοβαρές, επειδή η μαρίνα βρίσκεται δίπλα στον επιβατικό λιμένα και μπροστά από το παραλιακό μέτωπο, έναν χώρο όπου καθημερινά περπατούν κάτοικοι και τουρίστες και αποτελεί βασικό κομμάτι της εικόνας του νησιού.
Η Σκιάθος χρειάζεται ολοκληρωμένο έργο.
Η μαρίνα μπορεί να αποτελέσει σημαντική υποδομή για τη Σκιάθο, εφόσον κατασκευαστεί σωστά και ολοκληρωθεί.
Πριν όμως από την ανάθεση πρέπει να υπάρχουν σαφείς εγγυήσεις για τη χρηματοδότηση και την ολοκλήρωσή της, αλλά και σαφείς απαντήσεις για την προστασία της Natura 2000, τη λειτουργία του επιβατικού λιμένα, την τροφοδοσία του νησιού, την κυκλοφορία και τις υποδομές.
Η Σκιάθος χρειάζεται ανάπτυξη. Δεν χρειάζεται όμως ένα έργο που, αν δεν ολοκληρωθεί, θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα τεράστιο πρόβλημα στην καρδιά του νησιού.
Μια ολοκληρωμένη μαρίνα μπορεί να είναι ευκαιρία. Μια ημιτελής μαρίνα σε αυτή τη θέση μπορεί να γίνει βάρος για ολόκληρη τη Σκιάθο.
Χαρά Μπαϊρακτάρη Λάζου
