Του Νίκου Γιαμαρέλου
Δημοτικού Συμβούλου Σκιάθου
Κυριακή 9/8/2026, λίγες μέρες πριν τον 15Αύγουστο και τους εορτασμούς της Κοίμησης της Θεοτόκου μας.
Το νησί μας και γενικότερα η Ελλάδα μας λειτουργεί στα «κόκκινα», ασφυκτιά από επισκέπτες, οχήματα, σκάφη, θορύβους και εν γένει επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Η εικόνα αυτή επιβαρύνεται περισσότερο λόγω της ζέστης, δημιουργώντας έτσι ένα «εκρηκτικό κοκτέιλ» που οδηγεί τον ανθρώπινο οργανισμό στα όρια της αντοχής του.
Όμως, παρατηρείται πως το νησί μας πήζει και από κάτι άλλο που δεν θα έπρεπε.
Πήζει από σκουπίδια και άσχημες μυρωδιές που αναδύονται από το αποχετευτικό δίκτυο και τα φρεάτια του.
Ένα πέρασμα από άκρη σε άκρη του νησιού και μια βόλτα στο κέντρο και την παραλιακή αποδεικνύουν την τραγικότητα αυτή.
Η τραγικότητα όμως αυτή, δεν γίνεται αντιληπτή κατά τις επίσημες ή ανεπίσημες επισκέψεις στο νησί μας επίσημων προσώπων, καθώς με ευθύνη των τοπικών αρχόντων γίνεται αγώνας ώστε να αυτοί να παραμείνουν σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, ασφαλές τόσο για τους ίδιους όσο και για τους οικοδεσπότες, καθώς η πραγματικότητα θα διέψευδε αυτούς που για λίγη δημοσιότητα πωλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Και ενώ βαδίζουμε δυστυχώς προς το τέλος του καλοκαιριού, ευελπιστώντας πως ο Σεπτέμβριος θα ναι καλός από άποψη καιρικών συνθηκών και θα κρατήσει ζωντανή την τουριστική περίοδο, ακούμε από τα χείλη των αρμόδιων τόσο στον δημόσιο διάλογο, όσο και στο διαδίκτυο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, για βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, για κυκλική οικονομία, για πράσινη ανάπτυξη, για τους στόχους της περίφημης ατζέντας 2030, για ανακύκλωση, για τεχνογνωσίες τύπου Πριγκηπάτο του Μονακό, για περιβαλλοντικές δράσεις, για υδάτινους πόρους, για πολιτική προστασία, για πολιτισμό κλπ.
Και καθώς ακούμε όλα αυτά τα ωραία και μεγαλόπνοα σχέδια, αντικρίζουμε και άλλες εικόνες πέραν όσες ανέφερα παραπάνω, εικόνες που υπάρχουν για μήνες αν όχι για χρόνια, που εάν είχαν φωνή θα φώναζαν ελάτε και μαζέψτε μας ή ακόμα και καταργήστε μας.
Είναι αυτές οι εικόνες των κακόμοιρων κάδων και σπιτιών περισυλλογής γυάλινων μπουκαλιών που βρίσκονται διάσπαρτοι/τα τόσο κατά μήκος του νησιού μας, όσο και σε άλλα σημεία του, που κανείς δεν ενδιαφέρεται για καιρό, για μήνες, για χρόνια, να αδειάσει και να ανακυκλώσει.
Μιλούν οι αρμόδιοι και υποστηρίζουν σθεναρώς πως ανακύκλωση γίνεται στο νησί μας, και πως τόνοι ανακυκλώσιμων υλικών μαζεύονται κάθε χρόνο στο νησί, πως υπάρχουν μετρήσιμοι στόχοι και αποτελέσματα γι’αυτό.
Δεν ξέρω εάν αυτό γίνεται στο χαρτί ή στο πλαστικό, αυτό που ξέρω πλέον είναι πως δεν γίνεται επουδενί στο γυαλί, αλλιώς πως μπορούν να δικαιολογηθούν οι παρακάτω εικόνες που θα σας παραθέσω, οι οποίες είναι λίγες μπροστά στο χάος της ανακύκλωσης που δήθεν γίνεται στο νησί .
Ώρα είναι να μας πουν τώρα πως πρωτοπορούν και στην ανακύκλωση στο νησί μας, αποτελώντας και παράδειγμα προς μίμηση για άλλους δήμους ανά την Χώρα.
Παρακαλώ με την δημοσίευση μου αυτή, να ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιοι διοικούντες τον τόπο μας και να αποσυμφορήσουν την κατάσταση αυτή, άλλωστε για καλό τους θα είναι, να πάψουν να κρύβονται πίσω από την ασφάλεια που τους παρέχεται από πληρωμένα δημοσιεύματα, να ενεργοποιηθούν απαλλάσσοντας επισκέπτες, κατοίκους, επιχειρήσεις, ακόμα και το ίδιο το περιβάλλον από πηγές ρύπανσης και υποβάθμισης του νησιού .
Με εκτίμηση στους αναγνώστες του κειμένου, είτε αρέσει είτε όχι, πάντα ανοικτός και δεκτικός σε όποια κριτική θετική ή αρνητική.
