Της Ευαγγελίας Πασχάλη
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν χρειάζονται τίτλους για να αποδείξουν την αξία τους ,τη γράφουν μόνοι τους, μέσα από πράξεις. Και μετά υπάρχουν κι εκείνοι που έχουν τίτλους, αλλά φαίνεται να τους βαραίνουν περισσότερο απ’ όσο τους αξίζουν.
Όταν κάποιος στέκεται δίπλα στο νησί όχι στα λόγια αλλά στη φωτιά, στον καπνό και στην ανάγκη, τότε η προσφορά του δεν μετριέται σε ανακοινώσεις ούτε σε δημόσιες σχέσεις. Μετριέται σε σεβασμό. Και αυτός ο σεβασμός δεν χαρίζεται κερδίζεται.!
Είναι, λοιπόν, τουλάχιστον ειρωνικό να βλέπεις έναν άνθρωπο που αποδεικνύει έμπρακτα την αγάπη του για τον τόπο να βρίσκει απέναντί του εκείνους που θα έπρεπε να στέκονται δίπλα του. Αλλά ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο ξεκάθαρο μέτρο σύγκρισης: άλλοι προσφέρουν και άλλοι απλώς… αντιδρούν.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το νησί θυμάται ποιος ήταν εκεί όταν χρειάστηκε ,όχι ποιος είχε τον τίτλο.
