ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΙΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΩΡΑΙΤΙΔΗ
Νύμφη του γιαλού, σκούνα τρικάταρτη με τα πανιά…Το πέλαγος γύρω- γύρω το καταγάλανον…Ένα μικρό-μικρό νησάκι…. Νησάκι κατάφυτον, σκιερόν νησάκι, νησάκι εύμορφον… Και τώρα ακόμη, θαρρώ πως δεν υπάρχει άλλο ευμορφότερον…. Μακρόθεν, φαίνεται σαν ψεύτικο. Σαν θαλασσογραφία… Από κοντά, φαίνεται σαν αληθινό. Σαν ζωντανό…. Νησάκι με ψυχήν, με πνοήν, με μάτια, με στόμα νησάκι…. Όποιος είναι επάνω, θαρρεί πώς είναι εις τον Παράδεισον… Αι θελκτικαί χειμερναί νύκτες…Η πόλις με τας λευκάς οικίσκους, η προκυμαία, τα καφενεία της παραλιακής αγοράς, τα δώδεκα μεγάλα ελαιοτριβεία, το σπίτι του Παπαργυρού…Τα πιάτα τα παλιά, τα κιλίμια, η τέμπλα με τα προικιά, τα ολομέταξα τραπεζομάνδηλα… Τα σαρακοστιανά μεζεδάκια, οι αστακοί με τα μάραθα, οι χαβιαροκεφτέδες …Ο δίσκος με τα γλυκά, τα χαμαλιά, τα κυδώνια τα τριφτά και τους μπελτέδες αράδα με τα ρακοπότηρα… Αι γυναικείαι ενδυμασίαι, η καμάρα… Η χαρμόσυνος κλαγγή των κωδώνων, τα Χριστούγεννα, οι σκαλικάντζαροι,…Τα εικονίσματα, τα θυμιάματα, το Άρατε Πύλας…Οι Κολλυβάδες, η Μονή του Ευαγγελισμού, ο Νικοτσάρας κι ο παπά Νήφων..Ο Άγιος των θαλασσών, η Αγία Τριάδα , ο Άγιος Χαράλαμπος..Η Παναγιά Κουνίστρα, ο Πρόδρομος του Παρθένη, ο Γέροντας Διονύσιος…Μια κατσίκα σύρουσα μια γρηούλα, οι αροτήρες, ο βαρκαρογιάννης, η θεια Αχτίτσα…Ο γιγαντόσωμος Ιλαρίων στον Τσουγκριά που εσήκωνεν εις τον ώμον του μια φελούκα…Η χλωρίς με τον καλλίγονον οργασμόν, με όλα τα είδη των θάμνων, τα μεγάλα δάση, οι υδατόρρυτοι ρύακες, οι αναρρίθμητοι κόσσυφοι…Αι Κουκουναριές με το αρχαιόφυτον δάσος, η ευωδία των πεύκων…
