Με τυμπανοκρουσίες ανακοινώθηκε η δωρεά εφοπλιστή για τη χρηματοδότηση της μελέτης ανάπλασης της οδού Παπαδιαμάντη. Και αντί αυτό να προκαλεί προβληματισμό, παρουσιάζεται ως μεγάλη επιτυχία της δημοτικής αρχής.
Αλήθεια, από πότε η αποχέτευση, η ύδρευση και η αντιπλημμυρική προστασία ενός νησιού αποτελούν αντικείμενο φιλανθρωπίας; Από πότε οι βασικές υποδομές που οφείλει να εξασφαλίζει η Πολιτεία και να διεκδικεί ο Δήμος εξαρτώνται από την καλή διάθεση ενός ευκατάστατου ιδιώτη;
Κανείς δεν αμφισβητεί την αξία της προσφοράς του δωρητή. Το ερώτημα όμως παραμένει: τι έκανε η δημοτική αρχή όλα αυτά τα χρόνια ώστε να μη χρειάζεται να καταφεύγει σε ευεργέτες για να χρηματοδοτήσει ακόμη και τις μελέτες των έργων;
Η συνεχής επίκληση δωρεών δεν αποτελεί δείγμα ισχυρής διοίκησης. Αντίθετα, αποτελεί ομολογία αδυναμίας σχεδιασμού, διεκδίκησης πόρων και αξιοποίησης χρηματοδοτικών εργαλείων. Ένας Δήμος δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική του εράνου ούτε να βαφτίζει «όραμα» την εξάρτηση από ιδιώτες.
Οι δημότες της Σκιάθου δεν έχουν ανάγκη από επικοινωνιακές φιέστες και ευχαριστήριες ανακοινώσεις.
Έχουν ανάγκη από μια δημοτική αρχή που να εξασφαλίζει δημόσιες χρηματοδοτήσεις, να λύνει προβλήματα και να μην παρουσιάζει ως κατόρθωμα το γεγονός ότι για ένα τόσο σημαντικό έργο χρειάστηκε να βρεθεί χορηγός.
