Ωραία, λοιπόν! Εφόσον οι πληροφορίες όσον αφορά τη μαρίνα, που διαρρέει κατά καιρούς ο Δήμος
Σκιάθου, είναι σκοπίμως ελλιπείς και όχι τεκμηριωμένες , ας παίξουμε την κολοκυθιά! Πόσα σκάφη
προβλέπεται ότι θα έχει η μαρίνα, 450, 405 ή 350;
Kαι πόσα θέλετε να έχει; Στην αναπαράσταση που φιλοτέχνησε, πρόσφατα ο συμπατριώτης μας Γιάννης
Camel, βασιζόμενος στη μακέτα που συνοδεύει συνήθως τις εξαγγελίες για τη μαρίνα στον ηλεκτρονικό
τύπο, συχνά εξαιτίας της επίσκεψης ενός πολιτικού στο νησί, μπροστά τη χερσαία ζώνη εκτείνονται 6
εξέδρες, η κάθε μία από 40 σκάφη. Σύμφωνα με αυτόν τον τελευταίο υπολογισμό, ο αριθμός των σκαφών
ανέρχεται σε 240.
Και πού θα χωρέσουν τα υπόλοιπα 200 ή τα 150 σκάφη; Θα ρωτούσε κάποιος.
Kαι με το επιβατικό λιμάνι τι θα γίνει; Θα το στριμώξουμε ανάμεσα στο Μπούρτζι και στο Δασκαλειό;
Και το Δασκαλειό πού θα πάει; Θα το μπαζώσουν κι αυτό; Ή θα φωνάξουμε τους Γλωσσώτες να το
δέσουν με άντερα, όπως λέει ο μύθος, και να το τραβήξουν προς το δικό τους το νησί; Όπως έκαναν
κάποτε με τον Τσουγκριά ;
Και επειδή οι ερωτήσεις είναι πολλές και η περίφημη διαβούλευση αργεί ακόμη, ας συνεχίσουμε το
παιχνίδι μας. Πόσα στρέμματα θα επιχωματωθούν; Μάλιστα, κυρίες και κύριοι, το λιμάνι θα μπαζωθεί σε
ένα μεγάλο μέρος. Τσιμέντο και μπετόν! Τόνοι ολόκληροι! Real estate προς εκμετάλλευση!
Έτσι βλέπουν μερικοί το λιμάνι μας.
Μια μεγάλη μαρίνα, όπως αυτή που ονειρεύονται κάποιοι, δεν βγαίνει οικονομικά χωρίς χερσαία ζώνη.
Θα μπαζωθούν λοιπόν αρκετά στρέμματα, πόσα ακριβώς θα μάθουμε, όταν θα λάβει χώρα η
διαβούλευση. Πάνω στο μπετόν που θα θάψει το λιμάνι μας θα κτιστούν οι κτιριακές εγκαταστάσεις της
μαρίνας, βοηθητικοί χώροι, μαγαζιά διάφορα, καζίνο, ξενοδοχείο ως και σούπερ μάρκετ. Και
επισκευαστική ζώνη θα περιλαμβάνει η μαρίνα, όπου θα επισκευάζονται τα σκάφη που θα
ξεχειμωνιάζουν μετά τη σεζόν.
Όλες αυτά και άλλα πολλά θα μας τα παρουσιάσουν στη διάρκεια της περιβόητης διαβούλευσης, όταν θα
παρουσιαστεί εντέλει το περίφημο μάστερ πλαν.
Μα εδώ πρόκειται να στηθεί μπροστά μας μια μεγάλη επιχείρηση! Η μεγαλύτερη επιχείρηση στο νησί
μας ολόκληρο, θα μου πείτε. Και ποιος θα την φτιάξει, ποιος θα την αγοράσει και από ποιον και ποιος θα
διαχειριστεί αυτό το έργο; Σε ποιον θα ανήκει η όλη επιχείρηση τέλος πάντων; Σε έναν δημόσιο φορέα,
στο ελληνικό κράτος, στο ελληνικό δημόσιο, στο ΤΑΥΠΕΔ, στο Λιμενικό Ταμείο Σκιάθου, στο Δήμο
Σκιάθου;
Ή σε κάποιον ιδιώτη; Άγγλο, Γάλλο, Πορτογάλο, Ισραηλινό, Τούρκο, Βούλγαρο, Ρουμάνο;
Σε κάποιο fund μήπως;
Δεν θέλω, φίλοι μου, να γίνω κι άλλο μελοδραματική. Γιατί φοβάμαι, μήπως γίνω μάντισσα κακών, όπως
η δυστυχής Κασσάνδρα!
Για σας όλους όμως, που τα ψάχνετε με ψυχραιμία τα πράγματα και τα καταφέρνετε με την τεχνολογία,
το διαδίκτυο είναι πεδίον δόξης λαμπρόν! Εκεί θα βρείτε όλα τα σχετικά στοιχεία που έχουν αναρτηθεί
ως σήμερα στο διαδίκτυο. Σαρώστε το λοιπόν με το σάρωθρό σας! Μπορείτε να βρείτε στοιχεία για τις
μαρίνες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, πώς λειτουργούν, υπό ποιο καθεστώς, εντός ή εκτός των
επιβατικών λιμανιών, κοντά ή μακριά από κατοικημένες περιοχές; Ποιες είναι κερδοφόρες και ποιες
έχουν εγκαταλειφθεί πλέον; Ποια ήταν τα οφέλη για τον ντόπιο πληθυσμό και ποιες οι παράπλευρες
απώλειες για τους ντόπιους επιχειρηματίες; Kαι μια που θα χαλάσουμε για άλλη μια φορά τα έργα του
Θεού, ποιος θα πληρώσει τη ζημιά που θα υποστεί το περιβάλλον; Θα μας εκδικηθεί το στοιχειό του
λιμανιού! Μην ξεχνάτε πως εμείς οι Σκιαθίτες είμαστε οι πιο πολλοί αλαφροΐσκιωτοι και καλοί
παραμυθάδες! Σαν κι αυτούς που συναντάς στα διηγήματα των μεγάλων παππούδων μας, του
Παπαδιαμάντη και του Μωραΐτίδη! Που έπαιξαν σ ́ αυτόν τον ευλογημένο γιαλό και κολύμπησαν και τον
τραγούδησαν με τα έργα τους!
Βλέπεις, μισός αιώνας τουριστική ανάπτυξη και βάλε, και δεν κατάφερε να μας ξεπλύνει τελείως!
Αχ,
πάλι, μου ξέφυγε το μελοδραματικό!
Το κείμενο αυτό το αφιερώνω σε όλους όσοι γεννήθηκαν και έπαιξαν στο Γλυφονέρι, από τον έναν Μύλο
στο Κοτρώνι, μέχρι τον άλλο Μύλο στη θάλασσα, στον Άι Γιώργη! Στους συμμαθητές μου και στις
συμμαθήτριές μου, στις φίλες και στους φίλους μου!
Πατρίδα μας λέει είναι τα παιδικά μας χρόνια! Αυτήν την πατρίδα δεν μπορεί κανείς να μας την πάρει,
φίλοι μου! Αλίμονο στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας!
Με εκτίμηση
Μαρία Λάζου
