Του Γιώργου Σανιδά
Η αλήθεια μου είναι πως όταν πρωτάνοιξαν είχα μια επιφύλαξη για τα σημεία που επέλεξαν να λειτουργήσουν καθώς για μένα είναι ιερά. Ωστόσο στη συνέχεια τα επισκέφτηκα και κάθε ενδοιασμός μου για το αν δένουν με το χώρο, ξεπεράστηκε. Και τα δυο μοιάζουν ξεχωριστά και μοναδικά σε μια Σκιάθο άλλωστε που δεν διαθέτει πια άλλα καφενεία!
Μπορεί να μην έχουν θαμώνες ξωμάχους ή γερο θαλασσόλυκους να προσμετρούν το ζην στις χάντρες των κομπολογιών τους, ψάθινες χειροποίητες καρέκλες, καφέ στα κάρβουνα και κρεμαστά λιαστά χταπόδια, έχουν όμως άλλα πολλά που λείπουν απ’ το τουριστικό νησί σαν τα γλυκά του κουταλιού και τις ευωδιαστές αυλές.
Μιλάμε φυσικά για το καφενείο του μοναστηριού της Ευαγγελίστριας με το όνομα ‘’Άθως’’ και τη θέα τόσο στο Λεχούνι ή λιμάνι του Νικοτσάρα στο νησί, όσο και στο ‘’περιβόλι της Παναγίας΄’ στον ορίζοντα της θάλασσας, και για τη ‘’Νοσταλγό’’ (Η Νοσταλγός – Cafe nostalgic) που δένει αρμονική με το ύφος της πλατείας Παπαδιαμάντη και φέρει το όνομα ενός απ’ τα καλύτερα διηγήματά του.
Τα συστήνω λοιπόν και τα δύο ανεπιφύλακτα…
